Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Από έρωτα

(Aπό τον Πάνο Λιάκο)

Μπορεί κανείς να διαβάσει τα πάντα γύρω από μια ταινία αλλά μετά να μη θυμάται το τι ακριβώς διάβασε. Ποτέ όμως δεν θα ξεχάσει τα συναισθήματα που του γέννησε αυτή καθ'αυτή η ταινία. Έτσι και με το ''Από έρωτα'' του Θοδωρή Αθερίδη. Ο,τι κι αν γράψω (που θα γράψω), αν δεν έχετε οι ίδιοι την εμπειρία της παρακολούθησης αυτής της συγκινητικής ταινίας, δεν θα μπορέσετε να με καταλάβετε-και ίσως κι εγώ δεν μπορέσω να το αποδώσω σωστά- ως προς το τι ακριβώς ένιωσα μέσα μου καθώς την έβλεπα. Τέτοια η δυναμική της εντός μου που τη σκεφτόμουν για αρκετές μέρες ακόμα μετά τη δημοσιογραφική προβολή της.

Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, ο ελληνικός κινηματογράφος έχει όλο και περισσότερο ανάγκη από τέτοιες ταινίες που είναι ταυτόχρονα προσιτές σε όλους αλλά και σαν σεναριακό σύνολο προσεγγίζουν μια μεγάλη ποικίλια θεμάτων. Καλός και ο ''Κυνόδοντας'' και το Greek Weird wave αλλά θέλουμε και λίγο συναίσθημα ρε παιδί μου. Κάτι που μας προσέφερε και με το παραπάνω (μέχρι δακρύων) ο δημιουργός του φιλμ. Το φιλμ μας συστήνει τον Αντώνη, έναν πυροσβέστη που ετοιμάζεται να παντρευτεί μια Ρωσίδα νοσοκόμα (Παναγιώτα Βλαντή)  αλλά λίγες μέρες πριν από το γάμο του επιστρέφει απρόσμενα η πρώην του και τότε αρχίζει να επικρατεί τρικυμία εντός του κρανίου του. Ένα έξυπνο τουίστ στην πλοκή σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζει η πρώην του ήρωά μας θα σας κρατήσει γερά στο κάθισμά σας και θα γίνει η αφορμή για πολλές συγκινητικές στιγμές.


Νομίζω πως λίγο χωράει η κωμωδία σε αυτό το έργο που έγραψε ο Θοδωρής Αθερίδης. Υπάρχουν μεν κάποια χιουμοριστικά στοιχεία αλλά ποτέ δεν επικρατούν. Πάντα θα υπάρχει μια ρομαντική σκηνή που θα σου θυμίζει μια παλιά σου αγάπη και την καθημερινότητα μαζι της/του, τον τρόπο που μπόρεσες ή δεν μπόρεσες να την ξεπεράσεις, το θρήνο σου όταν την έχασες, την απόλυτη κυριαρχία της μέσα σου. Πέρα από το καλογραμμένο σενάριο, στο όλο ρομαντικό αποτέλεσμα συμβάλει και η χημεία των δυο πρωταγωνιστών-ένα από τα πλέον ταιριαστά  ζευγάρια του ελληνικού σινεμά- του Θοδωρη Αθερίδη-πιο μετρημένος από ποτέ-και της Σμαράγδας Καρύδη (ουσιαστικά Μούσα του) που φτιάχνεται πάνω της ένας χαρακτήρας υπέροχος, ένα πλάσμα ουράνιο και αέρινο. Από τους υπόλοιπους συντελεστές θα ξεχώριζα αμέσως το Γιώργο Χρυσοστόμου για το πώς κινείται μεταξύ σοβαρού και αστείου καθώς και τη Μάρθα Καραγιάννη που χρόνια είχαμε να τη δούμε σε κάτι ουσιαστικό στον κινηματογράφο.

Με γυρίσματα στον Πειραιά (ώστε να κλέψει μερικά υπέροχα θαλασσινά πλάνα ο σκηνοθέτης) και μουσική επένδυση που αποτελείται από παλαιότερα (''Τα δειλινά'' του Ζαμπέτα) και καινούρια τραγούδια (σαν αυτό που τραγουδά η Ελεονώρα Ζουγανέλη σε μουσική Κραουνάκη), ο Θοδωρής Αθερίδης επιχείρησε να αποτίσει έναν ελάχιστο φόρο τιμής στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, την ατμόσφαιρά του και δημιουργούς όπως ο Κακογιάννης και ο Δημόπουλος. Μιλώντας για μουσική επένδυση, πολύ γλυκό είναι και το ποίημα του Γιάννη Σκαρίμπα ''Φαντασία'' που μελοποίησε ο Παναγιώτης Τσεβάς για τις ανάγκες της ταινίας και τραγουδούν οι δυο πρωταγωνιστές στο τέλος. Μουσική που σε πάει σε άλλους τόπους. Όπως και η ίδια η ποίηση του μπαρμπά-Γιάννη. Και να σκεφτεί κανείς ότι είναι ένας ποιητής που ενώ κάνει το νου μας να ταξιδεύει εκείνος δεν είχε ταξιδέψει παρά ελάχιστες φορές πέρα από τη Χαλκίδα του.


Προτείνω ανεπιφύλακτα να παρακολουθήσετε αυτή την ταινία είτε είστε σε σχέση είτε είστε μόνος ή χωρισμένος διότι είναι τέτοια η συναισθηματική της δύναμη που θα σας αγγίξει αμέσως. Πάνω απ'όλα όλοι οι αισθηματίες θα ευχηθείτε αυτό που πάντα εύχεστε σε μια επιτυχημένη ρομαντική ταινία: να ζήσετε (αν δεν τον έχετε ζήσει) έναν μεγάλο έρωτα, σαν αυτό που έχουν ο Αθερίδης και η Καρύδη εδώ. Ω. ναι, γιατί ο κάθε ρομαντικός θα ήθελε να τραγουδήσει κάποτε μαζί με το ταίρι του κάτι σαν αυτούς τους στίχους του Σκαρίμπα :

 ''Κι όλο νά πνέει, νά μάς ωθεί αύτός ο άνεμος μαζί
πέρ' από τόπους καί καιρούς, έως ότου – φως μου –
(καθώς τρελά θά χαιρετάει κείν' η κορδέλα η φανταιζί)
βγούμε απ' τήν τρικυμία αύτού τού κόσμου''









1 σχόλιο:

  1. Όμορφη παρουσίαση για μια πραγματικά όμορφη ταινία.

    Το βιντεάκι για το τραγούδι των Κραουνάκη, Αθερίδη, Ζουγανέλη με σκηνές απότην ταινία:

    https://www.youtube.com/watch?v=eAM9OOaxCFw

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget