Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Ensayo de un crimen (Η εγκληματική ζωή του Αρτσιμπάλντο Ντε Λα Κρουζ-1955)

(Aπό τον Πάνο Λιάκο)

Φιλμ της περίφημης μεξικανικής περιόδου του σκηνοθέτη και από τα πιο ανεξερεύνητα της φιλμογραφίας του. Μπορεί να μην αποτελεί κορυφαία στιγμή στην σταδιοδρομία του αλλά κάθε σινεφίλ που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να το ανακαλύψει μέσα από τις νέες κόπιες που προβάλλονται από αυτή τη βδομάδα στον κινηματογράφο Άστυ.

Βασισμένη σε ένα βιβλίο του Rodolfo Usigli, η ταινία μας ξεναγεί στη ζωή του αστού Αρτσιμπάλντο Ντε Λα Κρουζ (που τον υποδύεται ο γοητευτικός Ερνέστο Αλόνσο) ο οποίος θέλει να διαπράξει το τέλειο έγκλημα. Ένα έγκλημα, πάντως, οποσδήποτε εναντίον κάποιας γυναίκας αφού στο βάθος ο καλοχτενισμένος αυτός μποέμ μοιάζει να είναι μισογύνης ή ακόμα και ομοφυλόφιλος.

Και προκειμένου να δώσει μια εξήγηση για τις δολοφονικές σκέψεις του ήρωά του, ο Μπουνιουέλ στην αρχή της ταινίας πραγματοποιεί μια αναδρομή στα παιδικά του χρόνια, τις ιδιαίτερες φροντίδες της μητέρας και της γκουβερνάντας του και τη συνήθειά του να κλείνεται στην ντουλάπα και να ντύνεται με τα φορέματα της πρώτης. Ένα κακομαθημένο παιδί, λοιπόν, που θέλει πάντα να γίνεται το δικό του (το ίδιο δεν επιθυμεί, άραγε και η αστική τάξη απ'την οποία προέρχεται το παιδί;). Θέλει, ακόμα, να δολοφονήσει την γκουβερνάντα του, όμως ένα μαγικό μουσικό κουτί τον βγάζει από τη θέση του δολοφόνου και κάποιο άλλο χέρι είναι εκείνο που θα τη δολοφονήσει τελικά. Και αυτό θα συνεχιστεί και στην ενήλικη ζωή του. Πάντα κάποιος άλλος θα κάνει το έγκλημα στη θέση του.

Με ένα μοντάζ που σου προκαλεί το ενδιαφέρον και με μουσική επένδυση που δύσκολα ξεχνιέται, ο Λουίς Μπουνιουέλ επανέρχεται σε θέματα που τον απασχόλησαν καθόλη τη διάρκεια της φιλμογραφίας του και αναμειγνύει την κωμωδία με το θρίλερ. Βλέπουμε ότι ο Ισπανός χρησιμοποιεί και πάλι φροϋδικά σύμβολα αλλά και ότι εμμένει στο φετίχ που έχει με τα γυναικεία πόδια. Κάποιοι λένε ότι αυτό δεν έχει να κάνει μονάχα με τη σεξουαλικότητα αλλά και με την έννοια της ενότητας. Στη διάσημη ''Τριστάνα'', για παράδειγμα, το ακρωτηριασμένο πόδι της Κατρίν Ντενέβ συμβολίζει για κάποιους την ίδια την Ισπανία που κουτσαίνει υπό το καθεστώς του Φράνκο. Στην ''Εγκληματική ζωή του Αρτσιμπάλντο Ντε Λα Κρουζ'', ο Μπουνιουέλ δεν χάνει την ευκαιρία με το πρωτότυπο χιούμορ του (δεν είναι λίγες οι φορές που ξεκαρδίζεσαι στα γέλια με τις ατάκες της ταινίας αυτής) να καυτηριάσει τον καθωσπρεπισμό, τον γάμο και φυσικά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα της καθολικής εκκλησίας. Και κάπου σαν να αισθάνεσαι ότι κλείνει το μάτι στο σχεδόν άγνωστο στο ευρύ κοινό αριστούργημα του Τσάπλιν ''Ο κύριος Βερντού''.



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget