Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Les vacances de Monsieur Hulot (1953)

(Από τον Πάνο Λιάκο)


Το σωτήριον έτος 1953, ο γάλλος κωμικός και σκηνοθέτης Ζακ Τατί συστήνει στο κοινό την εμβληματική φιγούρα του Κυρίου Ιλό. Η αρχή γίνεται με την ταινία η οποία θα μας απασχολήσει παρακάτω, τις ''Διακοπές του κυρίου Ιλό''. Ο ίδιος ήρωας θα εμφανιστεί και στις επόμενες τρεις ταινίες του Τατί, το ''Mon oncle'' (1958), το ''Play time'' (1967) και το ''Trafic'' (1971). Όμως, ο σκηνοθέτης έχει ήδη γυρίσει το 1949 την κωμωδία ''Jour de fete'' γύρω από τις περιπέτειες ενός ταχυδρόμου που θέλει να εκσυγχρονιστεί και να κάνει τις παραδόσεις του πιο γρήγορα για να συμβαδίζει με τα αμερικάνικα πρότυπα. Σε όλη την έκταση του έργου του, τον Τατί τον απασχολεί η ιλιγγιώδης ταχύτητα της ζωής που έρχεται, η συμπεριφορά των μικροαστών και φυσικά η βιομηχανοποίηση των πάντων.

Με ένα σαραβαλιασμένο αμάξι, μια βαλίτσα και την απόχη του, ο Κύριος Ιλό καταφτάνει σε ένα γαλλικό θέρετρο για να περάσει τις καλοκαιρινές του διακοπές. Είναι ένας ψηλός, ευγενικός, λιγομίλητος αλλά παράλληλα αδέξιος κύριος (ο οποίος συνεχώς καπνίζει πίπα) που κάποιες στιγμές θα ταράξει την ηρεμία των διακοπών των μικροαστών. Εκείνων που κουβαλάνε τον παραλογισμό και τον φαρισαϊσμό τους ακόμα και στις καλοκαιρινές τους διακοπές. Εκείνων που με το ένα πόδι είναι στην παραλία και με το άλλο στην υποδοχή του ξενοδοχείου όπου περιμένουν ένα σημαντικό τηλεφώνημα για δουλειά. Εκείνων που αντί στις διακοπές τους να φλερτάρουν μια ωραία δεσποινίδα, της μιλάνε για καπιταλισμό και πάλη των τάξεων. Ο σύγχρονος άνθρωπος μοιάζει να μην βρίσκει ποτέ την ηρεμία του, ούτε ακόμα στις λίγες στιγμές των διακοπών του.


Ο Ζακ Τατί έχει ήδη αρχίσει να παρατηρεί το πόσο γρήγορα τρέχει και καταναλώνει έπειτα από την ανάκαμψη η μεταπολεμική κοινωνία ήδη από την προηγούμενη, πρώτη ταινία του. Και με τα κωμικά του γκάνγκ, τοποθετημένα και μελετημένα σε κάθε τους κίνηση με ακρίβεια, προσπαθεί να καταδείξει το πόσο άσχημο είναι να μην απολαμβάνουμε τις μικρές χαρές της ζωής και αντ'αυτού να κινδυνολογούμε λογίζοντας μερικά ξύλα σαν...καρχαρία! Το φιλμ μονταρίστηκε δυο φορές, υπάρχει μια βερσιόν που αγγίζει τις δυο ώρες και μια πιο διαδεδομένη των 87 λεπτών που ήταν και εκείνη που ικανοποίησε περισσότερο τον δημιουργό.

Χωρίς αμφιβολία μιλάμε για μια από τις πλέον πρωτοποριακές στιγμές στην ιστορία της κινηματογραφικής κωμωδίας, με ένα αλησμόνητο τζαζ σάουντρακ. Η στιγμή εκείνη που ο Ζακ Τατί ανακαλύπτει το μοναδικό του ύφος, που είναι ταυτόσημο των λιγοστών διαλόγων, των εκλεπτισμένων κωμικών εκρήξεων και της σκωπτικής διάθεσης για το μέλλον του κόσμου μας.



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget