Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Strangers on a train (Ο άγνωστος του εξπρές-1951)


(Από τον Πάνο Λιάκο)

Μια από τις καλύτερες και πιο σύνθετες τεχνικά ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ είναι ο ''Άγνωστος του εξπρές''. Εκεί που οι προηγούμενες δυο ταινίες του, το ''Under Capricorn'' και ''Stage fright'' είχαν απογοητεύσει το κοινό και τους κριτικούς (αν και στα δυο δεν διστάζει να πειραματιστεί σκηνοθετικά και σίγουρα είναι άξιες παρακολούθησης) επανέρχεται με αυτό το άκρως ενδιαφέρον φιλμ σασπένς που αγγίζει και ψυχαναλυτικά ζητήματα όπως αυτό των doppelgängers.

Ένας διάσημος τενίστας με τη μορφή του Φάρλεϊ Γκρέιντζερ και ένας νεαρός που ακόμα αναζητά την ταυτότητα του (τον υποδύεται ο Ρόμπερτ Γουόκερ) συναντιούνται μέσα στο βαγόνι ενός τρένου. Ο δεύτερος που φαίνεται και όλιγον τι ψυχολογικά διαταραγμένος προτείνει στον τενίστα να ανταλλάξουν φόνους, δηλαδή να σκοτώσει αυτός για χάρη του πρώτου την πρώην γυναίκα του που δεν του δίνει διαζύγιο και ο τενίστας με τη σειρά του τον σκληρό πατέρα του ανήσυχου νεαρού. Ο Γκυ δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στα λόγια του Μπρούνο αλλά ύστερα από λίγες μέρες πληροφορείται το θάνατο της πρώην συζύγου του ενώ ο αλλόκοτος ξένος τον εκφοβίζει να σκοτώσει τον πατέρα του αλλιώς θα τον ενοχοποιήσει για το θάνατο της νεαρής γυναίκας.


Και σε αυτή όπως και σε πολλές άλλες ταινίες του Χίτσκοκ ο κεντρικός ήρωας πασχίζει να αποδείξει την αθωότητά του. Πέρα από αυτό όμως, η κεντρική ιστορία (που βασίζεται σε βιβλίο της Πατρίσια Χάισμιθ και την επεξεργασία του σεναρίου έκανε μεταξύ άλλων και ο Ρέυμοντ Τσάντλερ) μας βάζει στη διαδικασία να σκεφτούμε ότι μέσα στον κάθε άνθρωπο υπάρχει και ένα δεύτερο πιο σκοτεινό εγώ και ότι οι δυο ήρωες ενδέχεται να είναι οι δυο όψεις ενός νομίσματος. Έτσι, σκέφτεται κανείς πώς θα μπορούσε να ήταν η κατάσταση αν ο καλοβαλμένος τενίστας είχε επιχειρήσει πρώτος να δολοφονήσει τον πατέρα του ήρωα. Το φιλμ, όπως εύστοχα έχει παρατηρήσει και ο ίδιος ο δημιουργός του στις διάσημες συζητήσεις με το Φρανσουά Τρυφώ, είναι τόσο εντυπωσιακό στην κατασκευή του που κάποιος θα μπορούσε να το μελετά για πάντα. Κι αυτό γιατί ο Άλφρεντ Χίτσκοκ έχει φροντίσει κάθε πλάνο να είναι στην εντέλεια. Από τις αντιθέσεις των παπουτσιών στην πρώτη σκηνή, μέχρι το σε ποια πλευρά του κάδρου τοποθετεί τον κάθε ήρωα, την περίφημη σκηνή δολοφονίας που βλέπουμε από την αντανάκλαση στα γυαλιά, ακόμα και τις...διατροφικές συνήθειες των δυο χαρακτήρων. Για την τεχνική αρτιότητα της ταινίας υπεύθυνος είναι και ο διευθυντής φωτογραφίας Ρόμπερτ Μπαρκς που εκείνη τη χρονιά κερδίζει υποψηφιότητα για το αντίστοιχο βραβείο Όσκαρ. Και πράγματι, τα παιχνίδια με τις σκιές είναι μεγαλειώδη, οι σκηνές στο τρένο άψογα στημένες ενώ εντύπωση προκαλεί ακόμη και σήμερα η επικίνδυνη τελική σεκάνς στο καρουσέλ ενός λούνα παρκ. Έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι οι ταινίες του Χίτσκοκ έχουν κάτι το θεατρικό αλλά το ''Strangers on a train'' είναι σίγουρα από τις πιο θαρραλέες και εν κινήσει ταινίες του.

Από τις πιο χαρακτηριστικές κάμεο εμφανίσεις του Χίτσκοκ, αυτή στο ''Strangers on a train''
Εκτός των άλλων, εξετάζοντας κανείς την ταινία αυτή του Χίτσκοκ με το υπόλοιπο έργο του μπορεί να πει ότι εδώ αρχίζει και ολοκληρώνεται σιγά σιγά το μοτίβο του χιτσκοκικού κακού. Ο Μπρούνο που χτίζει ο Ρόμπερτ Γουόκερ θα λέγαμε ότι είναι ένα παιδί της μαμάς που αναζητά ακόμα τον εαυτό του και τη σεξουαλική του ταυτότητα. Και στο συγκεκριμένο σημείο μας δίνεται η ευκαιρία να αναφέρουμε ότι για μια ακόμη φορά ο Χίτσκοκ πραγματεύεται με λεπτότητα το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας όσον αφορά αυτόν τον ξεκάθαρα διαταραγμένο ήρωα και το πώς προσεγγίζει (ή ακόμα και πώς απευθύνεται) στο Γκυ. Οι σχέσεις μητέρας-γιου και το πώς συνδέονται με την ομοφυλοφιλία ή τις ανασφάλειες των αγοριών θα απασχολήσουν το Χίτσκοκ ακόμα περισσότερο στη θρυλική ''Ψυχώ'' αλλά και στα ''Πουλιά''.

Μια δημιουργία που αξίζει κάθε λάτρης του Χίτσκοκ και του σασπένς να παρακολουθήσει, ένα κρίσιμο σημείο στην καριέρα του σκηνοθέτη που εκεί και έπειτα καθιερώνεται σταθερά στη συνείδηση του κόσμου ως ένας από τους πιο εμπορικούς αλλά και άξιους τεχνίτες του σινεμά (γιατί, ας μην ξεχνάμε ότι ακολουθούν ταινίες όπως το ''Vertigo'' και ο ''Σιωπηλός μάρτυς'').


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget