Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Close encounters of the third kind (Στενές επαφές τρίτου τύπου-1977)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Από τις μεγαλυτέρες όχι μόνο εμπορικές αλλά και σαν συνολικό επίτευγμα ταινίες του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Σκεφτείτε καλά: ο πανέξυπνος σκηνοθέτης είναι μόλις 31 ετών και έχει στο ενεργητικό του τηλεοπτικές επιτυχίες αλλά και ταινίες που άλλαξαν τον τρόπο που βλέπουμε σινεμά, όπως τα ''Σαγόνια του καρχαρία'' (''Jaws''). Με τις ''Στενές επαφές τρίτου τύπου'' (που αποτελεί ένα είδος ριμέικ της πρώτης φιλμικής του προσπάθειας που χάθηκε, του ''Firelight'') καθιερώνεται πλέον και επισήμως σαν σημαντικός σκηνοθέτης μπλοκμπάστερ ταινιών με χαρακτηριστικό τους το ρυθμό αφήγησης παραμυθιού και το στοιχείο του μεταφυσικού να παραμονεύει παντού. Κρίμα που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε φλύαρες ταινίες σαν το ''Λίνκολν''.

Το φιλμ, που ξεκίνησε με μπάτζετ 18 εκατομμυρίων αλλά απέφερε γύρω στα...338 στα ταμεία πραγματεύεται την εμπειρία που βιώνουν μερικοί άνθρωποι κατά την επαφή τους με εξωγήινα όντα καθώς και τις προσπάθειες της αμερικανικής κυβέρνησης και των επιστημόνων να συνομιλήσουν με τους εξωγήινους μέσω μουσικών θεμάτων αλλά και με τη χρήση της νοηματικής γλώσσας. 

To δίχως άλλο τα ψηφιακά εφέ είναι που κατέχουν την πρώτη θέση στο φιλμ αυτό όπως και η μουσική του καλού συνεργάτη του σκηνοθέτη, Τζον Γουίλιαμς. Πάρα πολλές είναι οι σκηνές όπου βλέπουμε τις εξωγήινες εξορμήσεις στη γη με διαστημόπλοια που έχουν πολύχρωμα φώτα αλλά και μια τελική σεκάνς όπου αφού έχει χτιστεί μια ολόκληρη πλοκή πλέον ο σκηνοθέτης μας παρουσιάζει με σάρκα και οστά τους εξωγήινους. Αυτές εκεί οι σκηνές, των τελευταίων 25 λεπτών του φιλμ, είναι και από τις πιο δύσκολες που γύρισε στην καριέρα του όπως θα παραδεχτεί και ο ίδιος ο Σπίλμπεργκ χρόνια αργότερα. Παρόλα αυτά η συνδρομή του Κάρλο Ραμπάλντι στα εφέ της ταινίας φτάνει για να μην ξεχάσουμε ποτέ το συγκινητικό φινάλε αυτής της ταινίας.


Μιας που μιλάμε για έναν από τους μεγαλύτερους παραμυθάδες της μεγάλης οθόνης (αμέσως τον συνέκριναν με τον Ζορζ Μελιές και τον Ιούλιο Βερν ενώ έχει επηρεάσει και το έργο σκηνοθετών όπως ο Τζέι Τζέι Έιμπραμς) ο Στίβεν Σπίλμπεργκ δεν θα μπορούσε να μην ασχοληθεί με την παιδική ψυχολογία αλλά και με την ψυχοσύνθεση του όχλου σε γεγονότα σαν αυτά που λαμβάνουν χώρα στην ταινία. Από τις πιο αλλόκοτα όμορφες σκηνές του φιλμ είναι εκείνη όπου ένα παιδάκι ανοίγει την πόρτα και μένει εμβρόντητο βλέποντας τα φώτα των διαστημόπλοιων. Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά για τον σκηνοθέτη που καταπιάνεται με την ψυχολογία και τις αντιδράσεις του όχλου μπροστά σε ακραίες καταστάσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι και στην προηγούμενη ταινία του, το ''Jaws'' του 1975 αφιερώνει ένα αρκετά μεγάλο μέρος στο να περιγράψει το πώς αντιλαμβάνονται τα δυσάρεστα γεγονότα οι κάτοικοι της μικρής παραλιακής πόλης.

Πέρα από τον Ρίτσαρντ Ντρέιφους (σε μια ιδιαίτερα εκφραστική ερμηνεία) συναντάμε στο ρόλο ενός από τους επιστήμονες τον σκηνοθέτη και έναν εκ των βασικότερων εκπροσώπων του γαλλικού Νέου Κύματος, Φρανσουά Τρυφώ. Είναι η μοναδική φορά που θα παίξει σε ταινία που δεν υπογράφει ο ίδιος τη σκηνοθεσία και αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι ένα μεγάλο πνεύμα σαν κι αυτόν δεν αρνείται να διακρίνει το ταλέντο σε νέα πρόσωπα σαν το Σπίλμπεργκ.


Μετά τις ''Στενές επαφές τρίτου τύπου'' τίποτα δεν θα είναι το ίδιο για τις A-class ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Πολλοί σκηνοθέτες επηρεάστηκαν από τα εδώ σκηνοθετικά κατορθώματα του Σπίλμπεργκ και ακόμα και ο ίδιος τα χρησιμοποίησε και αργότερα ξανά σε άλλα αριστουργήματά του. H ταινία κέρδισε το 1978 το Όσκαρ διεύθυνσης φωτογραφίας για την υπέροχη δουλειά του Βίλμος Ζίγκμοντ σε αυτό τον τομέα ενώ η βιβλιοθήκη του Κογκρέσου την αναγνωρίζει σαν πολιτισμικό μνημείο άξιο διατήρησης.


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget