Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Pierrot le fou (Ο τρελός Πιερό-1965)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Τι μπορεί κανείς να γράψει που δεν έχει γραφτεί για μια από τις εμβληματικότερες στιγμές στην ιστορία της Νουβέλ Βαγκ; Μια αυτοσχεδιαστικη ταινία του Ζαν Λυκ Γκοντάρ που έγινε σύμβολο για τη γενιά του Μάη του '68, γυρισμένη μόλις τρία χρόνια πριν την έκρηξή του. Σε όλη την έκταση της ταινίας αισθάνεσαι το πόσο ανήσυχο πνεύμα είναι ο σκηνοθέτης, το πόσο πολιτικοποιημένος αλλά και βαθύτατα πεπαιδευμένος είναι.

Η τυπική αφετηρία της ταινίας είναι ένα μυθιστόρημα με τίτλο ''Obsession'' του Λάιονελ Γουάιτ. Η πλοκή, λοιπόν, περιστρέφεται γύρω από έναν άντρα που είναι παντρεμένος με μια γυναίκα της αστικής τάξης αλλά την εγκαταλείπει για τα μάτια μιας νεαρής baby-sitter. Στην πορεία αντιλαμβάνεται ότι αυτή είναι μπλεγμένη με τη μαφία αλλά παρόλα αυτά παρασύρεται μαζί της σε μια περιπέτεια που ποτέ δεν είχε φανταστεί. Μίλησα για τυπική αφετηρία καθώς το σενάριο δεν είχε γραφτεί πριν την έναρξη των γυρισμάτων και οι πρωταγωνιστές είχαν την ευκαιρία να αυτοσχεδιάσουν στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας.

Μια τέτοια ιστορία θα μπορούσε κάλλιστα να γεννήσει άλλο ένα αμερικάνικο (ή ακόμα και γαλλικό) φιλμ νουάρ του συρμού. Αντ'αυτού μας παραδίδεται μια τολμηρή εικαστικά και ερμηνευτικά ταινία που περικλείει όλες τις απόψεις του Γκοντάρ για τη ζωή, το θάνατο, τη λογοτεχνία και το σινεμά. Αισθάνεται την ανάγκη να φιλοσοφήσει και το κάνει με τον τρόπο που θεωρεί εκείνος σωστό: κομματιάζει δηλαδή τη δοκιμιακού ύφους σκέψη του σε εικόνες και στιγμές ώστε οι ιδέες του να γίνουν αντιληπτές από το κοινό. Και μπορούμε να πούμε ότι το κάνει με μεγάλη επιτυχία αφού η ταινία του είναι γεμάτη από ατάκες με φιλοσοφική διάθεση που δύσκολα ξεχνιούνται. Ένα φιλμ-απάντηση στην τυποποίηση που προτείνει το Χόλιγουντ και εντελώς εναντίον του καταναλωτισμού. Σε μια από τις πρώτες σκηνές της ταινίας αλησμόνητη μένει η ατάκα του ήρωα όταν βλέπει μια διαφήμιση εσώρουχου σε περιοδικό: ''Από τον αθηναϊκό πολιτισμό και την Αναγέννηση στον πολιτισμό του κώλου''. Συνεπώς, ο Ζαν Λυκ Γκοντάρ, που είχε ξεκινήσει σαν ένας κριτικός με πολύ ιδιαίτερη γραφή από το διάσημο περιοδικό Cahiers du Cinema, επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά ότι μεταφέρει στον κινηματογράφο και όλες τις θεωρητικές απόψεις του-κάτι που δεν καταφέρνουν όσοι μεταπηδούν από το χώρο της κριτικής σε αυτόν του σινεμά.

Οι καταστάσεις και οι ήρωες που παρελαύνουν από την ταινία (πέρα δηλαδή από τους δυο βασικούς πρωταγωνιστές, τον Ζαν Πολ Μπελμοντό και την Άννα Καρίνα στα καλύτερά τους) αιχμαλωτίζουν ένα μεγάλο φάσμα της καθημερινής ζωής, περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο την τρέλα της σύγχρονης καθημερινότητας και το σουρεαλισμό της. Ένα πολύ καλοδεχούμενο γκεστ πέρασμα κάνει ο σκηνοθέτης Σάμιουλε Φούλερ που υποδύεται τον ίδιο του τον εαυτό. Πάνω απ'όλα είναι μια ταινία που αγαπά τη ζωή, τον άνθρωπο και τη φύση. Οι δυο κεντρικοί πρωταγωνιστές-δυο καταραμένοι όπως αποδεικνύεται εραστές-συζητούν, μελαγχολούν, τσακώνονται, σκοτώνουν κόσμο, ληστεύουν ακόμα και τραγουδούν (περνάει από το ένα φιλμικό είδος στο άλλο ο Γκοντάρ με αξιοθαύμαστη χαλαρότητα).Ο Γκοντάρ τους βάζει να μιλάνε απευθείας στην κάμερα ή να απαγγέλουν κάποιο ποίημα. Φιλμάρει την τότε γυναίκα του Άννα Καρίνα σαν να είναι μια εντελώς ελεύθερη αιθέρια ύπαρξη και δημιουργεί μια πραγματικά ερωτική ατμόσφαιρα. Η φυσιογνωμία της σε ελκύει τόσο πολύ που αν μπορούσες θα έμπαινες μέσα στην ταινία θα την άρπαζες, θα την φίλαγες και έπειτα θα το έσκαγες μαζί της στη γαλλική Ριβιέρα.

Με λίγα λόγια, ο Γκοντάρ-αυτός ο αριστοκράτης διανοούμενος- στήνει μια βαθύτατα πολιτική ταινία, σχολιάζει την ποπ κουλτούρα και τα αναγνώσματα που τον σημάδεψαν σε μια ταινία που επιβάλλεται να παρακολουθήσει κανείς με ανοιχτές τις κεραίες του. Δεν πειραματίζεται μονάχα ως προς τον αυτοσχεδιασμό των ηθοποιών αλλά και ως προς το μοντάζ, τα φίλτρα της εικόνας και το ύφος του λόγου της ταινίας και γράφει κινηματογραφική ιστορία.  



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget