Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






You, the living (2007)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Πόσο πολύ μου αρέσει το φιλμικό σύμπαν του Ρόι Άντερσον! Έχει ένα τρόπο μαγικό, ιδιαίτερο και ιδιόρρυθμα κωμικό για να μιλάει για παράξενα γεγονότα της καθημερινότητας και για την πορεία που έχουν πάρει οι σύγχρονες κοινωνίες. Ήδη από το 2000 με την ταινία του ''Τραγούδια από το δεύτερο όροφο'', ο Σουηδός σκηνοθέτης μας είχε εντυπωσιάσει με την εικαστική αρτιότητα και τις αλληγορίες του. 7 χρόνια αργότερα συνεχίζει στο ίδιο ύφος (ίσως με λίγη περισσότερη κωμική διάθεση αυτή τη φορά) και μας προσφέρει άλλο ένα διαμάντι διάρκειας μόλις 90 λεπτών αλλά άκρως λειτουργικό. Την στιγμή που γράφονται αυτές οι αράδες, ο Άντερσον ετοιμάζει και την επόμενη ταινία του-τρίτο μέρος αυτής της τριλογίας- που καλώς εχόντων των πραγμάτων τα γυρίσματα της θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το 2014 (είπαμε το ραντεβού μας με το Σουηδό είναι κάθε 7 χρόνια!).

Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς μιλώντας για μια ταινία του Άντερσον; Είναι ένας σκηνοθέτης που χρησιμοποιεί ως επί το πλείστον ερασιτέχνες ηθοποιούς (ακόμα και άτομα που μπορεί να το προκαλέσουν εντύπωση βλέποντάς τα στο δρόμο) αλλά που δυστυχώς καθυστερεί να γυρίσει τις ταινίες του λόγω έλλειψης χρηματοδότησης αλλά και γιατί γίνεται πολύ προσεκτική δουλειά στον τομέα της σκηνογραφίας. Πράγματι, οι περισσότερες σκηνές των ταινιών του Άντερσον γυρίζονται πλατό, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων όπως σε αυτή την ταινία όπου υπάρχει μία και μοναδική σκηνή εξωτερικών γυρισμάτων, σε μια στάση λεωφορείου. Για να συλλάβουμε το πόσο ευφυής σκηνοθέτης είναι ο Άντερσον αρκεί να ανακαλέσει στη μνήμη του την περίφημη ήδη σκηνή από το ''Εσείς οι ζωντανοί'' όπου ένα διαμέρισμα νεόνυμφων μετατρέπεται σε βαγόνι τρένου. Μια πανέξυπνη σουρεαλιστική ιδέα-αφού η σκηνή αποτελεί στην ουσία αφήγηση ενός ονείρου μιας κοπέλας που αποτελεί μέρος του ψηφιδωτού από αλλόκοτους αλλά και καθημερινούς χαρακτήρες που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας.

Ανάμεσα σε άλλους θα συναντήσουμε έναν ηλικιωμένο ψυχίατρο που θα μας θυμίσει πόσο εγωκεντρικοί γίναμε αλλά αργότερα θα παραπονεθεί την ώρα που κάνει σεξ και για τη σύνταξή του (δεν αντιμετωπίζουμε μόνο στην Ελλάδα προβλήματα με τις συντάξεις και τα τοιαύτα!) αλλά και μια σαραντάρα που φαίνεται απογοητευμένη από τη ζωή της. Ένα ζευγάρι τσακώνεται με συνέπεια να σκέφτονται όλη την ώρα το περιστατικό και την ώρα της εργασίας τους, ενώ μια κοπέλα γύρω στα 20 ονειρεύεται να παντρευτεί ένα νεαρό κιθαρίστα της ροκ. Ιστορίες καθημερινής τρέλας, με λίγα λόγια. Καθημερινής τρέλας ανθρώπων της διπλανής πόρτας, ανθρώπων που δεν τους ''πιάνει το μάτι σου'' που λέμε. Ο Ρόι Άντερσον εντοπίζει όχι μόνο στην κοινωνία του αλλά και σε όλο τον κόσμο γενικότερα μια κατάθλιψη και ένα αίσθημα ματαίωσης. Οι άνθρωποι πλέον δεν αρκούμαστε στο λίγο, ζητάμε και το παραπάνω που πολλές φορές είναι και περιττό. Άλλες φορές αδικούμε ο ένας τον άλλο γιατί ο καθένας έχει τα δικά του προβλήματα. Στο πεδίο βολής του, βέβαια, βρίσκονται οι πάντες. Έντιμη σάτιρα. Από απλούς μεροκαματιάρηδες και παντρεμένους μεσήλικες μέχρι υψηλόβαθμα στελέχη εταιρειών, το σωφρονιστικό σύστημα, δήθεν ανθρώπους της τέχνης και πολιτικούς.

Όπως και να'χει, η ταινία του Σουηδού σκηνοθέτη διαθέτει μια σχεδόν ονειρική ατμόσφαιρα και μια τζαζ μουσικότητα που την κάνει ευχάριστη στην παρακολούθηση. Μια ενδιαφέρουσα-αν και εκκεντρική- σατιρική ματιά στην τρέλα που επικρατεί στο σύγχρονο κόσμο που αξίζει να παρακολουθήσετε καθώς μόνο θα έχετε πάρει πράγματα μετά τους τίτλους τέλους της ταινίας.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget