Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






The bird with the crystal plumage (Το πουλί με τα κρυστάλλινα φτερά-1970)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Όταν βρίσκεσαι μπροστά σε ταινίες σαν αυτή, πάντα αισθάνεσαι την ανάγκη να γράψεις δυο λόγια. Βέβαια άποψή μου είναι ότι για τους μεγάλους σκηνοθέτες δεν χρειάζονται και πολλά λόγια. Αρκεί κανείς να αφεθεί στη μαγεία του έργου τους. Γιατί όσα για παράδειγμα και να γράψει κανείς για το εντυπωσιακό ντεμπούτο του Ντάριο Αρτζέντο, το φιλμ ''Το πουλί με τα κρυστάλλινα φτερά'', θα είναι λίγα μπροστά στην πραγματική αξία του.

Μιλάμε, λοιπόν, για την πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Ντάριο Αρτζέντο και παράλληλα το πρώτο μέρος μιας τριλογίας του που έμεινε γνωστή με τον γενικό τίτλο ''Η τριλογία των ζώων''. Το φιλμ το οποίο εξετάζουμε σήμερα γυρίστηκε το 1970 και την τριλογία συμπλήρωσε το 1971 η ταινία ''Η γάτα με τις εννιά ουρές'' και το 1972 το ''Τέσσερις μύγες πάνω σε γκρίζο βελούδο''. Από την πρώτη κιόλας ταινία του, ο Αρτζέντο φαίνεται ότι είναι ικανότατος στο χτίσιμο του σασπένς ενώ παράλληλα προσφέρει αρκετές σοκαριστικές εικόνες τρόμου (τουλάχιστον για την εποχή που γυρίστηκε η ταινία) και ένα αστυνομικό μυστήριο που καθηλώνει μέχρι και τη λύση του μυστηρίου στα τελευταία λεπτά του φιλμ.

''Το πουλί με τα κρυστάλλινα φτερά'' βασίζεται χαλαρά στη νουβέλα του Φρέντρικ Μπράουν ''The screaming Mimi'' που 12 χρόνια πριν είχε γίνει και χολιγουντιανή ταινία από τον Γκέρντ Όσβαλντ με πρωταγωνίστρια την Ανίτα Έκμπεργκ. Ούτως ή άλλως πολλοί έχουν εντοπίσει σε αυτή την πρώτη ταινία του Ντάριο Αρτζέντο επιρροές από το έργο του Μπράουν, του Ρέιμοντ Τσάντλερ αλλά και από το σινεμά του Μάριο Μπάβα (ο έτερος σπουδαίος σκηνοθέτης ιταλικών giallo θρίλερ). Ο Αρτζέντο που ήδη εκείνη την εποχή ήταν σεναριογράφος και κριτικός κινηματογράφου, συγκέντρωσε τα χρήματα που χρειάζονταν για να γυρίσει την ταινία από τον πλούσιο πατέρα του αλλά και από Γερμανούς παραγωγούς που ενδιαφέρονταν για τέτοιου είδους αστυνομικές ιστορίες. Τελικά η ταινία υπήρξε τεράστια εμπορική επιτυχία (αν και σκηνές της λογοκρίθηκαν σε Αμερική και Αγγλία) και ευχαρίστησε τόσο το κοινό όσο και τους κριτικούς της εποχής.

Η υπόθεση περιφέρεται γύρω από έναν Αμερικανό συγγραφέα που προσπαθεί να βρει έμπνευση στην Ιταλία. Όμως, για κακή του τύχη, γίνεται μάρτυρας σε μια απόπειρα δολοφονίας σε μια γκαλερί έργων τέχνης. Η αστυνομία πιστεύει ότι αυτή η απόπειρα έχει σχέση με προηγούμενες δολοφονίες ενός κατά συρροή δολοφόνου. Οι υποψίες αρχίζουν να στρέφονται ακόμα και στον ίδιο τον συγγραφέα, τον Σαμ Νταλμάς, κι έτσι ξεκινάει κι αυτός να αναζητά το δολοφόνο (τα χέρια του οποίου πάντα είναι του σκηνοθέτη, όπως και στις επόμενες ταινίες του)  με απρόσμενες συνέπειες για τον ίδιο και την κοπέλα του.

Πρέπει να είναι ένα από τα πιο σπουδαία ντεμπούτο σκηνοθετών στην ιστορία του σινεμά (ας μην ξεχνάμε ότι ο Αρτζέντο ήδη κουβαλούσε εμπειρία στην πλάτη του έχοντας συνεργαστεί ακόμα και με το Σέρτζιο Λεόνε!) και μια από τις πιο καθηλωτικές αστυνομικές ταινίες της περιόδου. Χρησιμοποιώντας χιτσκοκικές μεθόδους σασπένς, κάποιες δυνατές σκηνές δολοφονιών, διεύθυνση φωτογραφίας από τον Βιτόριο Στοράρο για τον οποίον επίσης η ταινία αυτή αποτελεί ντεμπούτο του (έγινε διάσημος για τη φωτογραφία του την ίδια χρονιά στον ''Κομφορμίστα'' του Μπερτολούτσι και αργότερα για την ''Αποκάλυψη τώρα'' του Κόπολα) και μια μουσική του Ένιο Μορικόνε, ο Ντάριο Αρτζέντο προσφέρει ταυτόχρονα μια αγωνιώδη ταινία και ένα έργο τέχνης. Και το καλύτερο είναι ότι για πολλά χρόνια μετά θα επιστρέφει κάθε φορά όλο και καλύτερος!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget