Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






''Ψύλλοι στ΄αφτιά'' στο Θέατρο Αλίκη

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Το ανέβασμα του Γιάννη Κακλέα πάνω στην κορυφαία φάρσα του Ζορζ Φεϋντώ ''Ψύλλοι στ'αφτιά'' (που γράφτηκε το 1907) παρακολούθησα χτες στο θέατρο Αλίκη. Ένα καταιγιστικό κωμικό έργο με ηθοποιούς που συντονίζονται μεταξύ τους άψογα σαν μια ποδοσφαιρική ομάδα Α'κατηγορίας και δίνουν όλη την ενέργειά τους επί σκηνής.

Η Βίκυ Σταυροπούλου υποδύεται την Γκαμπριέλ Σαντεμπίζ, μια κυρία του καλού κόσμου στη Γαλλία της εποχής της Μπελ Επόκ που της μπαίνουν...ψύλλοι στα αυτιά ότι ο άντρας της, ο Βίκτωρ-Εμμανουέλ, την απατά. Έτσι, μαζί με μια φίλη της από τα παλιά που πλέον είναι παντρεμένη με έναν ευέξαπτο Ισπανό αποφασίζουν να στείλουν ένα ερωτικό γράμμα στο Βίκτωρ Εμμανουέλ και να του ζητήσουν ραντεβού σε γνωστό ξενοδοχείο συνάντησης παράνομων ζευγαριών, στο ξενοδοχείο Τσιτσί-Ποπό, για να διαπιστώσουν αν θα εμφανιστεί. Όλοι οι ήρωες του έργου θα καταλήξουν σε αυτό το κακόφημο ξενοδοχείο όπου ο Πος, που εργάζεται εκεί ως θυρωρός παρουσιάζει εκπληκτική ομοιότητα με το Βίκτωρ-Εμμανουέλ, κάτι το οποίο θα προκαλέσει μια σειρά από ξεκαρδιστικές παρεξηγήσεις.

Πρόκειται για ένα από τα πιο ανεβασμένα έργα του Φεϋντώ στη χώρα μας μαζί με τον ''Ράφτη κυριών (που γράφεται το 1887) και του παρόμοιου με τους ''Ψύλλους στα αυτιά'' ύφους ''Ξενοδοχείον ο παράδεισος (γράφεται το 1894). Για πρώτη φορά η φάρσα αυτή του Γάλλου συγγραφέα ανέβηκε στην Ελλάδα το Φεβρουάριο του 1968 από το θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου. Είναι ένα έργο, λοιπόν, που έχουν ερμηνεύσει αρκετοί αξιόλογοι ηθοποιοί από τον Ντίνο Ηλιόπουλο και το Σταύρο Παράβα μέχρι το Σπύρο Παπαδόπουλο και τον Γιώργο Κιμούλη.

Παρακολουθώντας κανείς τη λογική με την οποία χτίζει ή μάλλον ακόμα καλύτερα απορυθμίζει τις καταστάσεις στα έργα του ο Φεϋντώ δεν γίνεται παρά να κάνεις μια αναδρομή σχεδόν σε ολόκληρη την ιστορία της κωμωδίας στο θέατρο. Και βλέπεις πώς φτάνουμε από τον Αριστοφάνη ,το Μένανδρο και τη λατινική κωμωδία στην Κομέντια Ντελ Αρτ και τον Μολιέρο κι από εκεί στο Φεϋντώ (που έγραψε το πρώτου του θεατρικό έργο σε ηλικία 7 ετών!) και τη σύγχρονη κωμωδία παρεξηγήσεων. Δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι το θέατρο του παραλόγου γεννήθηκε μέσα από τις φάρσες του. Στο ''Oxford Companion of Theatre'' υπάρχει ένας ορισμός για τη φάρσα που ταιριάζει γάντι σε αυτές του Φεϋντώ. Σύμφωνα με αυτόν, ''η λέξη φάρσα χρησιμοποιείται για ένα έργο με παράλογη υπόθεση που, συνήθως, έχει σαν θέμα του μια εξωγαμιαία σχέση. Από εκεί πηγάζει και ο όρος Φάρσα Υπνοδωματίου''. Το κύριο όμως χαρακτηριστικό τόσο στους ''Ψύλλους στ'αφτιά'' όσο και στη μεγαλύτερη έκταση του έργου του Φεϋντώ είναι ότι ''στόχος του συγγραφέα γίνεται το να φέρει το γρηγορότερο σε αντιπαράθεση ακριβώς εκείνα τα πρόσωπα που δεν θα έπρεπε ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ να συναντηθούν'' (Μανουέλ Ε. Εστεμπάν)

Έπειτα από την αναγκαία φιλολογική και θεατρολογική προσέγγιση του έργου του Φεϋντώ, ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και για το φετινό ανέβασμα της παράστασης στο θέατρο Αλίκη. Μια πλούσια παραγωγή της Ελληνικής Θεαμάτων με κοστούμια εποχής από τη Ντένη Βαχλιώτη ,άψογα σκηνικά από το Μανόλη Παντελιδάκη και βίντεο με εικόνες που κουβαλάνε το άρωμα του Παρισιού των αρχών του 20ου αιώνα από το Μάνο Χασάπη. Ο σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Κακλέας αποδεικνύεται ικανός να ενορχηστρώσει το υπολογισμένο και στην παραμικρή του ακρίβεια από το συγγραφέα χάος χωρίς να επικρατεί ασυνάρτητη οχλαγωγία επί σκηνής. Έχει ειπωθεί για το Φεϋντώ άλλωστε ότι ''κάθε έργο του έχει τόσες υποθέσεις συνυφασμένες μεταξύ τους, ώστε δέκα συγγραφείς θα μπορούσαν να αντλήσουν δέκα διαφορετικά θέματα για ισάριθμες κωμωδίες''. Το ότι ο Γάλλος συγγραφέας ξεφεύγει από το κλασικό ανέβασμα των τριών πράξεων και δύο σκηνικών δίνει ακριβώς τη δυνατότητα στο σκηνοθέτη να παρουσιάσει τους ήρωες και σε πάρκα, στους δρόμους αλλά και στο διάσημο παριζιάνικο καφέ της εποχής, το ''Καφέ Ντε Φλορ'', όπως δηλαδή επιθυμεί και ο Φεϋντώ.

Οι ηθοποιοί μου έδωσαν την εντύπωση ότι δίνουν πραγματικά τον καλύτερό τους εαυτό. Από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω; Σε διπλό ρόλο ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης που συντονίζεται με το καταιγιστικό ύφος του έργου και αλλάζει με τέτοια ταχύτητα κοστούμια και ρόλους που εντυπωσιάζει με τη δεινότητα του. Δίπλα του η Βίκυ Σταυροπούλου και η Σοφία Μουτίδου με κοστούμια που τους ταιριάζουν απόλυτα και ρόλους που απολαμβάνουν μέχρι και την τελευταία ατάκα τους. Τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου που διαδραματίζεται η φάρσα υποδύεται ο επίσης ταλαντούχος Κώστας Τριανταφυλλόπουλος ενώ τη θεατρική γυναίκα του η Μίνα Αδαμάκη. Η Αδαμάκη υποδύεται μια πάλαι ποτέ κοκότα του Παρισιού και εντυπωσιάζει με τη σκηνική της παρουσία και τις ικανότητές της στο τραγούδι. Το ρόλο του Ισπανού που ανέφερα στην αρχή του κειμένου κρατά εδώ ο Κώστας Αποστολάκης που όπως όλοι έτσι κι αυτός απολαμβάνει την τρέλα της παράστασης. Σε μικρότερους αλλά και πάλι απολαυστικούς ρόλους βλέπουμε τον Πάνο Βλάχο (ένα νέο ταλέντο που αναμένουμε να δούμε και τη μετέπειτα πορεία του), την καλοσυνάτη φιγούρα του Θωμά Παλιούρα σε περισσότερους από έναν ρόλους, τη Μαρία Κωνσταντάκη αλλά και τον Γιώργο Κοψιδά στο ρόλο ενός θερμόαιμου Ρώσου. Τη μουσική επιμέλεια ανέλαβε ο Αλέξιος Πρίφτης ενώ πιάνο ζωντανά παίζει ο ταλαντούχος Δημήτρης Καραβίτης.

Συνοψίζοντας, μιλάμε για μια διασκεδαστική και πλούσια ως παραγωγή αλλά και σε γέλιο παράσταση που δεν οφείλει την επιτυχία της μονάχα στο πρωτότυπο κείμενο (τη διασκευή που παρουσιάζεται στο Θέατρο Αλίκη έκανε ο Θοδωρής Πετρόπουλος) αλλά και στο ταλέντο, την ενεργητικότητα και το δέσιμο των ηθοποιών.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget