Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Don Jon (Δον Ζουάν-2013)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Πολλοί είναι εκείνοι που βλέπουν με καλό μάτι τον Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ. Λίγοι γνωρίζουν όμως ότι ακόμα και πριν αυτήν εδώ, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, γύρισε και κάποιες ταινίες μικρού μήκους. Δεν βιάστηκε διόλου όμως, όπως φαίνεται, μέχρι ο δρόμος του να τον βγάλει στα φιλμ μεγάλης διάρκειας, όπως ο ''Δον Ζουάν''. Το σενάριο ξεχωρίζει σε σχέση με ρομαντικές κωμωδίες του συρμού και ο Λέβιτ φαίνεται άψογα διαβασμένος σχετικά με το είδος αυτό το οποίο θέλει να ανανεώσει όχι μόνο εξωτερικά αλλά και ως προς τον τρόπο σκέψης.

Ποιος θα ήταν ιδανικότερος στον πρωταγωνιστικό ρόλο από τον ίδιο το σκηνοθέτη-σεναριογράφο; Ο Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ, λοιπόν, υποδύεται έναν τριαντάρη που αρέσκεται στις συνευρέσεις της μιας βραδιάς (το one night stand, βρε!), είναι γόης, γυμνασμένος αλλά παράλληλα κάθε Κυριακή τρώει μαζί με την οικογένειά του (εξαιρετικός Τόνι Ντάντσα στο ρόλο του πατέρα) και πηγαίνει στην εκκλησία. Και τι κάνει στην εκκλησία (τη στάση της οποίας σατιρίζει ο Λέβιτ); Εξομολογείται τις ερωτικές συνευρέσεις του εκτός γάμου αλλά και τον εθισμό του στα πορνό βίντεο. Ναι, αν έχετε το θεό σας, αυτός ο άντρας μπορεί να διεκδικήσει την ομορφότερη γυναίκα σε ένα κλαμπ και παρόλα αυτά προτιμά τον κόσμο του αυνανισμού. Σύντομα θα ερωτευτεί τη...Σκάρλετ Γιόχανσον αλλά και πάλι δεν θα μπορέσει να ξεκόψει τελείως από τα πορνογραφικά βίντεο. Έτσι, αυτή τον χωρίζει κι εκείνος έρχεται πιο κοντά με μια γυναίκα που γνωρίζει σε σεμινάρια που παρακολουθεί. Μια γυναίκα που θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο σκέψης του.

Πολλοί μπορεί να μην το καταλάβουν αλλά το φιλμ θίγει ένα θέμα που αφορά άμεσα εμάς τους νέους. Πόσοι και πόσοι δεν προτιμάμε την αυτοϊκανοποίηση από τη σύναψη μιας πραγματικής σχέσης (δεν μιλάω για το one night stand); Έχουμε μάθει να χανόμαστε ερωτικά μονάχα με τον εαυτό μας (τι περίεργο είδος μοναξιάς!) και όχι μαζί με κάποια ή κάποιον (για τις γυναίκες) άλλη/ άλλο. Βέβαια, επειδή η ταινία δεν είναι μονόπλευρη, δεν κατακρίνει μόνο τον αυνανιστή Γκόρντον Λέβιτ αλλά και την εκθαμβωτική Σκάρλετ. Εδώ βλέπουμε τη σταρ πλέον Γιόχανσον σε μια πολύ σέξι εμφάνιση (υπέροχα τα κοστούμια που έχουν επιλεχθεί να φορέσει-αναδεικνύουν τις ιδανικές αναλογίες της) σε έναν χαρακτήρα που όσο αντιλαμβάνεσαι το νόημα της ταινίας τόσο πιο πολύ αντιπαθής σου φαίνεται. Είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι ο χαρακτήρας της είναι από εκείνες τις δήθεν ρομαντικές γυναίκες που θέλουν να έχουν τον τελευταίο λόγο σε όλα και να σέρνουν τον άντρα τους από τη μύτη (για να μην πω από κάπου αλλού). Από την άλλη, ο χαρακτήρας της Τζούλιαν Μουρ, μιας τραυματισμένης από την απώλεια του συζύγου και του παιδιού της γυναίκας θα μάθει στον ανώριμο συναισθηματικά Δον Ζουάν να δίνεται όχι μόνο σώματι αλλά και ψυχή σε κάθε ερωτικό σμίξιμο που αξίζει.

Προσεγμένο, σχεδόν ρυθμικό μοντάζ (το αντιλαμβάνεσαι από τους τίτλους αρχής κιόλας), σκηνοθεσία που ώρες-ώρες θυμίζει ανεξάρτητο αμερικανικό κινηματογράφο (δεν διστάζει να πειραματιστεί με τις γωνίες λήψης και τα κοντινά πλάνα ο Λέβιτ), κάποιες έξυπνες σινεφίλ αναφορές (στις δήθεν ταινίες που παρακολουθούν οι ήρωες στο σινεμά ''παίζουν'' σταρ όπως η Αν Χάθαγουεϊ, ο Τσάνινγκ Τέιτουμ και ο Κούμπα Γκούντιγκ Τζούνιορ), ορισμένες έντονα ερωτικές στιγμές και ένα θέμα σύγχρονο που προσφέρει γέλιο και συγκίνηση.




0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget