Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






The bling ring (Οι ύποπτοι φορούσαν γόβες-2013)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Είναι προφανές από τα σχόλια που έχουν ακουστεί από τον τύπο διεθνώς αλλά και από την αποδοχή της στο φεστιβάλ των Κανών ότι το ''The bling ring'' δεν αποτελεί μια σημαντική στιγμή στην καριέρα της σκηνοθέτιδος Σοφίας Κόπολα. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να παραβλέψουμε το δημοσιογραφικό και αστυνομικό ενδιαφέρον της υπόθεσης καθώς και την ελαφρά σάτιρα που αποπειράται να κάνει η Κόπολα σχετικά με το σύγχρονο lifestyle και το πώς επηρεάζει τους νέους.

Ο ελληνικός τίτλος της ταινίας σας φαίνεται αρκετά κιτς; Κι εμένα έτσι μου φάνηκε όταν τον διάβασα για πρώτη φορά αλλά εάν παρακολουθήσετε τους τίτλους αρχής της ταινίας θα διαπιστώσετε ότι αυτός αποτελεί ελληνική μετάφραση ενός άρθρου του περιοδικού Vanity fair στο οποίο βασίστηκε το φιλμ. Το άρθρο αυτό μίλαγε για την ιστορία μιας παρέας εφήβων από τη Νότια Καλιφόρνια που εισέβαλαν σε σπίτια διάσημων και αποσπούσαν ρούχα, παπούτσια και επώνυμα προϊόντα. Όταν η συμμορία πιάστηκε είχε ήδη 3 εκατομμύρια ευρώ σε κλεμμένα προϊόντα από σπίτια σταρ όπως η Πάρις Χίλτον, η Μέγκαν Φοξ και η Λίντσεϊ Λόχαν.

O φακός της Σοφίας Κόπολα (με της ως συνήθως μινιμαλιστική της προσέγγιση) δεν παρατηρεί τους εφήβους της συμμορίας σαν επαναστάτες με αιτία. Το κάθε άλλο. Πρόκειται για παιδιά εύπορων οικογενειών που τους ελκύει η λάμψη του star system και τους αρέσει που φορώντας όλα αυτά τα κλεμμένα προϊόντα γίνονται αρεστοί στους συνομηλίκους τους. Οι περισσότεροι χαρακτήρες της ομάδας δεν είναι παρά άτομα που επιζητούν τον εύκολο πλουτισμό και το κύρος στην ενήλικη ζωή που ήδη έχουν αρχίσει να διάγουν. Οι συγκεκριμένες ληστείες θα πρέπει να έδωσαν και τροφή για σκέψη στον κόσμο του lifestyle. Η συγκεκριμένη συμμορία είναι έμμεσο προϊόν της βιομηχανίας που προωθεί τις στημένες πόζες, το ξέφρενο κλάμπινγκ και τα στυλάτα εξώφυλλα σε ιλουστρασιόν περιοδικά. Γιατί στα αλήθεια, ο κόσμος του star system φαίνεται εξαιρετικά ελκυστικός για έναν νέο άνθρωπο μέσα από μια διαφήμιση, μια φωτογράφηση ή μια κινηματογραφική ταινία. Ποιος δεν θα ήθελε να έχει τα πλούτη της Πάρις Χίλτον, το σύζυγο της Αντζελίνα Τζολί και τα ρούχα ενός ''αγγέλου'' της Victoria Secret; Εκεί έρχεται η σημασία της πραγματικής παιδείας όπου οφείλει με επιχειρήματα και παραδείγματα να αποδείξει στους νέους ότι υπάρχει ζωή και εκτός Facebook ή κάποιου γκλαμουράτου πάρτι και ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο ψυχαγωγικό από μια βόλτα στην εξοχή παρά σε κάποιο ντιζαϊνάτο σπίτι όπου η κόκα ρέει άφθονη.

Είναι λοιπόν προφανές ότι η Σοφία Κόπολα στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας της αποπειράται να στηλιτεύσει τον ίδιο τον κόσμο στον οποίο και η ίδια εργάζεται, τον κόσμο της σόου μπιζ και των σταρ. Μετά τις σκηνές της σύλληψης της συμμορίας, η σκηνοθέτιδα αφιερώνει ένα μικρό αλλά εξίσου σημαντικό κομμάτι της ταινίας της στο να μας δείξει το πώς αντιμετωπίστηκαν τα παιδιά τόσο από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης όσο και από τους υπόλοιπους πολίτες της Αμερικής. Εδώ και πάλι μας θέτει τα ζητήματα της έλλειψης παιδείας. Δεν γίνεται τα πάντα να αντιμετωπίζονται σαν είδωλα! Από τις δηλώσεις τους στον τύπο, τον πρότερο βίο τους (που περιλαμβάνει ακόμα και δήθεν εναλλακτικές μεθόδους κατ'οίκον διδασκαλίας) και τον τρόπο που προωθούν τους εαυτούς τους, τα παιδιά αυτά φαντάζουν περισσότερο σαν ποπ είδωλα παρά σαν παραβάτες του νόμου στα μάτια του κοινού που εξιτάρεται με τις αστυνομικές υποθέσεις.



Γενικά φαίνεται να έχει γίνει πολύ προσεκτική δημοσιογραφική έρευνα και αυτό φαίνεται και από το μοντάζ με εικόνες, συνεντεύξεις και δελτία ειδήσεων όπου πρωταγωνιστούν τα αληθινά θύματα της πραγματικής συμμορίας. Με δυσκολία μπορεί να ξεχάσει κανείς τα υπέροχα πλάνα της ταινίας που έχουν φωτογραφηθεί με μαεστρία από τον ταλαντούχο διευθυντή φωτογραφίας Χάρη Σαββίδη, του οποίου αυτή η ταινία αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα της καριέρας του. Οι περισσότεροι ηθοποιοί θα έλεγα ότι είναι αδύναμοι υποκριτικά με εξαίρεση την πανέμορφη Έμα Γουάτσον. Χαίρεσαι να την βλέπεις στην οθόνη ρε παιδί μου! Είναι μια ηθοποιός που τώρα που μεγαλώνει μας βγάζει όλο και περισσότερο ένα δικό της, μοναδικό σεξαπίλ και ερμηνευτικά φάνηκε ήδη από το ''Τα πλεονεκτήματα του να είσαι στο περιθώριο'' ότι μπορεί να τα καταφέρει κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά και σε άλλους ρόλους πέρα από εκείνον της μικρής μάγισσας Ερμιόνης που υποδύθηκε στη σειρά ταινιών ''Χάρι Πότερ'' . Η ταινία κλείνει με ένα συγκλονιστικό πλάνο της και με μια ατάκα της που μας παραδίδει ασυνείδητα ολόκληρο το νόημα της ταινίας.

 Είναι προφανές ότι δεν βρισκόμαστε μπροστά στην καλύτερη ταινία της Σοφίας Κόπολα (οι εποχές του ''Χαμένοι στη μετάφραση'' έχουν περάσει ανεπιστρεπτί) αλλά παρόλα αυτά η ταινία παρακολουθείται με ενδιαφέρον στο μεγαλύτερο μέρος της και καταφέρνει να μας προβληματίσει για το ρόλο του κόσμου του lifestyle και των μίντια στις μέρες μας και πως αυτά έχουν αντίκτυπο σε μη παιδαγωγημένους νέους.










0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget