Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Pacific Rim (Το δαχτυλίδι της φωτιάς-2013)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Χωρίς υπερβολές ίσως το ''Pacific Rim'' να αποτελεί την καλύτερη εμπορική ταινία που έχει σκηνοθετήσει μέχρι τώρα ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο. Θα μπορούσα να πω ότι πέραν της εντελώς προσωπικής του ταινίας ''Ο λαβύρινθος του Πάνα'', δεν τον είχα εκτιμήσει ποτέ ιδιαίτερα. Οι πρώτες ταινίες του, ''Cronos'' και ''Mimic'' είχαν κάποιο ενδιαφέρον αλλά σίγουρα δεν ήταν ταινίες που τάραξαν τα νερά του κινηματογράφου. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί το ''Blade 2'' λένε ότι είναι το καλύτερο μιας ούτως ή άλλως κάτω του μετρίου τριλογίας αλλά παρόλα αυτά δεν μπόρεσα να μη δω ότι αυτός ο σκηνοθέτης είναι παθιασμένος με τον κόσμο των κόμικς. Πράγμα το οποίο έδειξε και στις δύο ταινίες ''Hellboy'' (έχει μόλις ανακοινωθεί στο imdb ότι φημολογείται πως θα υπάρξει και τρίτη ταινία από τον Ισπανό σκηνοθέτη όπως και ένα animation πρότζεκτ πάνω στον ''Πινόκιο'') αλλά και στο ''Pacific Rim''.

Προφανώς το σενάριο αυτής της ταινίας αποτελεί και την καλύτερη στιγμή στην καριέρα του σεναριογράφου Τράβις Μπίτσαμ που συνεργάστηκε σε αυτό μαζί με τον Ντελ Τόρο. Και πως μπορεί να μην αποτελεί μια πραγματικά καλή στιγμή όταν ο Μπίτσαμ έχει στο ενεργητικό του σενάρια σε απαίσιες ταινίες όπως ''Η Τιτανομαχία''. Η ιστορία μας μιλάει για την απειλή της ανθρωπότητας από τα τεράστια πλάσματα Καϊτζού που αναδύονται από τα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού σπέρνοντας τον πανικό. Προκειμένου η ανθρώπινη φυλή να τα αντιμετωπίσει κατασκευάζει τα τεράστια ρομπότ Γιάγκερ που ελέγχονται ταυτόχρονα από δύο πιλότους μέσα από μια γέφυρα νευρώνων. Στην αρχή η συγκεκριμένη μέθοδος θα έχει επιτυχία αλλά σύντομα θα συνειδητοποιήσουμε ότι τα Καϊτζού εξελίσσονται με ταχύτατους ρυθμούς. Η ανθρωπότητα τώρα πλέον περιμένει να σωθεί από δύο πιλότους που στο παρελθόν είχαν πληγεί βαρύτατα από επιθέσεις των Καϊτζού.

Ο,τι θα θαυμάσετε περισσότερο στην ταινία είναι τα εκπληκτικά ειδικά εφέ της. Ειδικά σε 3D οι μεγάλες μάχες μεταξύ των Καϊτζού και των Γιάγκερ είναι πραγματικά διασκεδαστικές και κόβουν την ανάσα. Τα πάντα στο σχεδιασμό της παραγωγής φαίνεται να έχουν υπολογιστεί μέχρι και στην παραμικρή τους λεπτομέρεια. O σχεδιασμός των ρομπότ αλλά και των πλασμάτων είναι ογκώδης και εξίσου άρτιος. Βέβαια, όποιος έχει ασχοληθεί καθόλου με το παιχνίδι της Microsoft ''Halo'' δεν γίνεται να μην προσέξει κάποιες ομοιότητες ως προς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των ρομπότ. Από τις ερμηνείες μην περιμένετε πραγματικά σπουδαίες επιδόσεις. Ο Ντελ Τόρο δείχνοντας για άλλη μια φορά το πόσο λατρεύει τα κόμικς μας συστήνει κάποιους ιδιόρρυθμους, σχεδόν κομιξάδικους δεύτερους ρόλους όπως τον Ρον Πέρλμαν στο ρόλο ενός μαυραγορίτη (ο Πέρλμαν έχει συνεργαστεί αρκετές φορές στο παρελθόν με το σκηνοθέτη) ή τους δύο επιστήμονες ενσαρκωμένους από τους Μπαρν Γκόρμαν και Τσάρλι Ντέι.

Με το ''Pacific Rim'', ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο αποδεικνύει ότι είναι ένας εξαιρετικός αφηγητής φανταστικών ιστοριών. Κάπου στην πορεία όμως αντιλαμβάνεσαι ότι η ιστορία της ταινίας επικεντρώνεται στον εντυπωσιασμό και τις συγκρούσεις λαμαρινών και ξεχνάει να μιλήσει με κέντρο της τον Άνθρωπο.

(Πάω να ξαναδώ το ''Λαβύρινθο του Πάνα'', την πιο αριστουργηματική στιγμή του σκηνοθέτη. Αλληγορική και ανθρώπινη παρότι κι αυτή διαθέτει τέρατα και ''τέρατα''. Είναι η ταινία που με έκανε όταν την είδα για πρώτη φορά-μόλις παιδάκι της πέμπτης δημοτικού- να ερωτευτώ τον υπέροχο κόσμο του κινηματογράφου).




  

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget