Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Mean streets (Κακόφημοι δρόμοι-1973)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Όταν το 1973 ο Μάρτιν Σκορσέζε πραγματοποιούσε τα γυρίσματα αυτής της ταινίας δεν μπορούσε καν να διανοηθεί το πόσο αυτή θα επηρέαζε την ποπ κουλτούρα αλλά και την τέχνη του κινηματογράφου (και σκηνοθέτες όπως ο Κουέντιν Ταραντίνο). Οι γκανγκστερικές ταινίες δεν θα ήταν ποτέ πια ίδιες. Από εκεί που όλοι τις αντιμετώπιζαν σαν ένα είδος που απευθύνεται αποκλειστικά στις λαϊκές μάζες των φτωχών συνοικιών βρέθηκαν αμέσως στο επίκεντρο και συζητήθηκαν για τις ερμηνείες τους και τις σκηνοθετικές αρετές τους.

Η κινητήριος δύναμη της ταινίας είναι το σενάριο που υπέγραψε ο Σκορσέζε μαζί και με τη βοήθεια του Μάρντικ Μάρτιν και που εμπνέεται σε ύφος από τον ιταλικό νεορεαλισμό. Ο πρωτότυπος τίτλος της ταινίας προορίζονταν να είναι το ''Season of the Witch'' το οποίο όμως άλλαξε στο διάσημο πλέον ''Mean Streets'' o Σκορσέζε όταν διάβασε ένα δοκίμιο του Ρέιμοντ Τσάντλερ που του έκανε εντύπωση. Αν είναι κάτι που κάνει την ταινία να ανανεώνει το συγκεκριμένο φιλμικό είδος, αυτό είναι η αλήθεια της και ο μαγικός ρεαλισμός της. Πράγματι, ο Μάρτιν Σκορσέζε έγραψε το σενάριο σύμφωνα με τα βιώματα που είχε ο ίδιος μεγαλωμένος στην ιταλική συνοικία της Νέας Υόρκης, τη γνωστή και κακόφημη Little Italy. Το σενάριο γράφτηκε κυριολεκτικά στους δρόμους αυτής της συνοικίας αφού κάθε μέρα ο γνωστός πλέον σκηνοθέτης μαζί με τον Μάρντικ Μάρτιν στάθμευαν με το αυτοκίνητό τους σε κάποια γωνιά της συνοικίας περιμένοντας να συλλέξουν ''υλικό'', εμπειρίες δηλαδή και περιστατικά από τη ζωή της συνοικίας. Η αμέσως προηγούμενη ταινία του δεν άρεσε καθόλου στο μέντορά του, το γνωστό σκηνοθέτη Τζον Κασσαβέτη που τον ώθησε να δημιουργήσει κάτι πιο προσωπικό, όπως το ''Mean streets''. O Σκορσέζε είχε τόσο καλή σχέση με τον Κασσαβέτη που όταν εκείνος αντιμετώπισε προβλήματα με τη διανομή της ταινίας ''A woman under the influence''.

H ταινία περιγράφει την καθημερινή αλλά πολλές φορές επικίνδυνη ζωή μιας ομάδας νεαρών κατά τη δεκαετία του '70 στην ιταλική συνοικία της Νέας Υόρκης. Το έγκλημα κυριαρχεί και τη νύχτα τα πράγματα στα σκοτεινά μπαρ και τους δρόμους αγριεύουν. Ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, καβγάδες μεθυσμένων, ομοφυλόφιλων και πρεζάκηδων. Και κάπου εκεί και οι κεντρικοί ήρωες, ενσαρκωμένοι από δύο ηθοποιούς που έμελλε να γίνουν ιερά τέρατα του παγκόσμιου σινεμά (Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Χάρβεϊ Καϊτέλ) να προσπαθούν να βρουν τους εαυτούς τους και να πιάσουν την καλή. Ο μεν Ρόμπερτ Ντε Νίρο ερμηνεύει τον Τζόνι, έναν νέο που χρωστάει σε όλη τη συνοικία, ακόμα και σε μεγάλα κεφάλια του εγκλήματος. Άψογος στο ρόλο ο Ντε Νίρο που εκείνη τη χρονιά κερδίζει το βραβείο της αμερικανικής ένωσης κριτικών για το εξαίσιο αποτέλεσμα που έβγαλε σε αυτό το β'ρόλο. Ακόμα πιο ουσιαστικός είναι ο ρόλος του Καϊτέλ, ένας εξίσου σημαντικός ηθοποιός που όμως δεν έτυχε της αναγνώρισης του Ντε Νίρο, στο ρόλο ενός μικροσυμμορίτη που παράλληλα προσπαθεί να ενωθεί με το Θεό. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο Σκορσέζε είναι παπαδοπαίδι και ότι ο καθολικισμός επηρεάζει το έργο του (βλ.επίσης ''Ο τελευταίος πειρασμός'', ''Οργισμένο είδωλο'', ακόμα και το ''Ακρωτήρι του φόβου).

Στην ουσία βρισκόμαστε μπροστά στην πρώτη μεγάλη στιγμή στην καριέρα του Σκορσέζε. Και στην αρχή της συνεργασίας του με το Ντε Νίρο, επίσης. Ο ηθοποιός θα δώσει μερικές από τις πιο σπουδαίες ερμηνείες του σε ταινίες του Σκορσέζε όπως ο θρυλικός ''Ταξιτζής'', το ''Οργισμένο είδωλο'' που θα του χαρίσει και Όσκαρ και ακόμα τα ''Καλά παιδιά'', το ψυχολογικό θρίλερ ''Το ακρωτήρι του φόβου'' και το ''Καζίνο''. Η ταινία αυτή, που θυμίζει exploitation της εποχής το οποίο πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, το 1997 ψηφίστηκε ως ένα από τα κινηματογραφικά έργα που θα διατηρηθούν στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Με τη χαρακτηριστική μουσική στους τίτλους της αρχής (''Be my baby'' των The Ronettes''), διαλόγους ρεαλιστικούς, μια τελική σεκάνς ανθολογίας (στην οποία καταλυτικό ρόλο παίζει και ο ίδιος ο σκηνοθέτης!) και ένα υπέροχο μοντάζ αντιλαμβάνεται κανείς ότι αυτός ο σκηνοθέτης είναι ιδιοφυής και ότι θα έχει την συνεχώς ανοδική πορεία που όντως είχε.






0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget