Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






On the road (Στο δρόμο-2013)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Αργήσαμε αλλά τελικά την είδαμε και στην Ελλάδα την κινηματογραφική μεταφορά του σπουδαίου βιβλίου του Τζακ Κέρουακ, ''Στο δρόμο''. Η ταινία προβλήθηκε στο φεστιβάλ των Κανών ένα χρόνο πριν αλλά υπήρχαν αρκετά μεγάλα καταστήματα DVD στην Ελλάδα που την είχαν στα ράφια τους ήδη από το Φεβρουάριο. Τι έπαιξε με τις διανομές και τα συναφή (όπως και με πολλές άλλες ταινίες που δεν είδαμε ή καθυστερήσαμε να δούμε φέτος) ουδείς ξέρει. Όπως και να΄χει, είναι μια ταινία που χρόνια περιμέναμε και που πολλοί σκηνοθέτες πριν (συμπεριλαμβανομένου και του Φράνσις Φορντ Κόπολα που εδώ εκτελεί χρέη παραγωγού) προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να ξεκινήσουν να γυρίζουν.

Στο ψητό τώρα. Στην ταινία του Βάλτερ Σάλες που βασίζεται στο προαναφερθέν ομώνυμο βιβλίο του Τζακ Κέρουακ. Ένα βιβλίο αυτοβιογραφικό, καθώς ο κορυφαίος συγγραφέας της beat λογοτεχνίας περιγράφει τις περιπέτειες που έζησε στα ταξίδια του στην Αμερική από το 1947 μέχρι το 1951 μαζί με τον έτερο ''πάπα'' της συγκεκριμένης λογοτεχνικής γενιάς, τον Νιλ Κάσιντι. Βέβαια, ο Κέρουακ για τις ανάγκες του βιβλίου βαφτίζει τον εαυτό του με το όνομα Σαλ Παραντάιζ ενώ δίνει εκείνο του Ντιν Μοριάρτι στον Κάσιντι. Σε αυτό το ταξίδι αυτογνωσίας και σεξουαλικής απελευθέρωσης στην καρδιά της αμερικανικής υπαίθρου θα τους συντροφεύσει μέχρι ενός σημείου ένας χαρακτήρας με το όνομα Κάρλο Μαρξ που στην ουσία αποτελεί λογοτεχνικό alter ego του επίσης διάσημου ομοφυλόφιλου beat ποιητή Άλαν Γκίνσμπεργκ. Στην ουσία του τόσο το βιβλίο όσο και η ταινία προσπαθούν να μας εισάγουν στο κόσμο των τότε νέων και τον τρόπο που έβλεπαν τα πράγματα και την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Είναι εκείνη η λογοτεχνική γενιά που ποτέ δεν πίστεψε πραγματικά στο περίφημο αμερικανικό όνειρο όπως αυτό άρχισε σταδιακά να διαμορφώνεται μετά το τέλος του Β'Παγκοσμίου Πολέμου. Σε μερικά σημεία στηλιτεύονται άγρια οι απόψεις των μεσοαστών, αν και θα λέγαμε ότι ολόκληρο το λογοτεχνικό έργο αποτελεί μια ανταπάντηση στους εφησυχασμένους μεσοαστούς. Από την άλλη, παρακολουθούμε ένα ταξίδι που ναι μεν εκπέμπει μια γοητεία και μια νεανική επαναστατικότητα αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τις επικίνδυνες πτυχές του, όπως η χρήση ναρκωτικών και οι σεξουαλικοί πειραματισμοί.

Σαφώς και το μεγαλύτερο πρόβλημα της ταινίας είναι το καστ της. Το πρόβλημα με το καστ δεν θα ήταν τόσο εμφανές αν δεν είχε γίνει ατυχής επιλογή στους δύο πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες. Τον Σαλ Παραντάιζ υποδύεται περισσότερο μονότονα από όσο θα έπρεπε ο Σαμ Ράιλι ενώ τον Ντιν Μοριάρτι ο Γκάρετ Χέτλαντ δίχως να είμαστε σίγουροι αν ταιριάζει απόλυτα με αυτό το ρόλο. Η μεγάλη έκπληξη της ταινίας είναι η Κρίστεν Στιούαρτ (ναι, εκείνη εκεί η κοπέλα από το ''Twillight'') η οποία υποδύεται με γνήσια θηλυκότητα την Μαιρηλού-ένα ακόμη alter ego για μια από τις γυναίκες του Κάσιντι-και μας συναρπάζει στις τολμηρές σκηνές της. Από τους υπόλοιπους ξεχώρισα με άνεση τον Τομ Στάριτζ που έβγαλε μια γνήσια θλίψη στο ρόλο του ως Γκίνσμπεργκ ενώ θα έλεγα ότι δεν απέδωσαν τα μέγιστα ο ικανότατος αλλού Βίγκο Μόρτενσεν που εδώ υποδύεται το συγγραφέα Γουίλιαμ Μπάροουζ και η άλλοτε γοητευτική Κίρστεν Ντανστ (επίσης σε ρόλο γυναίκας του Κάσιντι).

Ο σκηνοθέτης Βάλτερ Σάλες, ο οποίος αναγνωρίστηκε στο ευρύ κοινό με την ταινία του για το Τσε Γκεβάρα ''Ημερολόγια μοτοσυκλέτας'', φαίνεται ότι γνωρίζει πολύ καλά να στήνει μια ταινία περιπλάνησης με προβληματισμούς του ύφους του βιβλίου του Κέρουακ. Η αγάπη του για την beatnik λογοτεχνία υπογραμμίζεται μέσα από κάποια ενδιαφέροντα voice over ενώ η φροντισμένη φωτογραφία του Έρικ Γκοτιέ σε συνδυασμό με τη τζαζ πρωτότυπη μουσική του Γκουστάβο Σανταολάλα και γενικότερα τις μουσικές επιλογές καταφέρνουν να αναπαραστήσουν πιστά το πνεύμα της εποχής. Σε μερικά σημεία ίσως να αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά με το ρυθμό της ταινίας (διαρκεί πάνω από 2 ώρες) καθώς είναι σαφώς δύσκολο να μετατρέψει κανείς σε μυθοπλασία την παθιασμένη πρόζα συγγραφέων όπως ο Τζακ Κέρουακ, ενός συγγραφέα που φαίνεται να καίγονταν ''σαν ρωμαϊκό κερί''.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget