Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Gangster Squad (Οι διώκτες του εγκλήματος)

(Από τον Πάνο Λιάκο)

Τα τελευταία χρόνια το είδος του γκανγκστερικού φιλμ έχει επανέλθει δυναμικά στο Χόλιγουντ. Βλέπουμε, λοιπόν, κάποιες ταινίες του είδους οι οποίες παρουσιάζουν ενδιαφέρον (όπως για παράδειγμα τον ''Δημόσιο Κίνδυνο'' του Μάικλ Μαν με το Τζόνι Ντεπ στο ρόλο του διαβόητου Τζον Ντίλιντζερ) αλλά και άλλες οι οποίες είναι σχεδόν αδιάφορες. Στη δεύτερη κατηγορία θα μπορούσαμε να κατατάξουμε και το ''Gangster Squad''.

Για την ακρίβεια, ''Οι διώκτες του εγκλήματος'' (που βασίζονται σε αληθινή ιστορία) αποτελούν την πρώτη ταινία του σκηνοθέτη Ρούμπεν Φλάισερ που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε και στη μεγάλη οθόνη. Να θυμίσω ότι οι προηγούμενες δύο ταινίες του, το διασκεδαστικότατο ''Zombieland'' και το επίσης παιχνιδιάρικο ''30 minutes or less'' ήρθαν στη χώρα μας προορισμένα κατευθείαν για την αγορά του DVD. Όσο και αν δεν μπορεί να χτίσει ένα γουέστερν με τη μαεστρία των Σκορσέζε-Ντε Πάλμα ή την ατμόσφαιρα του Μάικλ Μαν εν τούτοις φαίνεται να λατρεύει το συγκεκριμένο είδος και προσπαθεί να δώσει τον καλύτερο σκηνοθετικό εαυτό του αν και το σενάριο σε αρκετά σημεία είναι αδύναμο και οι χαρακτήρες δεν φαίνεται να έχουν κάποια ιδιαίτερη χημεία μεταξύ τους.

Βρισκόμαστε στο Λος Άντζελες το 1949 όπου βασιλιάς του εγκλήματος είναι ο αδίστακτος Μίκι Κοέν. Η αστυνομία είναι πλέον ανίκανη να αντιμετωπίσει ευθέως τον Κοέν για αυτό ο διευθυντής της  αναθέτει στον σκληροτράχηλο Τζον Ο'Μάρα να οργανώσει μια μυστική ομάδα κρούσης με αστυνομικούς της πιάτσας. Ναι, όπως καλά καταλάβατε, πρόκειται για μια συνηθισμένη ιστορία που συχνά συναντάμε στις ταινίες με γκάνγκστερ. Αυτό που προσπαθεί εδώ να πετύχει ο σκηνοθέτης είναι να γυρίσει μια ταινία με νουάρ ύφος και παράλληλα με αρκετή βία και αίμα ώστε να προσελκύσει όσο πιο πολύ ευρύ κοινό γίνεται. Παράλληλα αναθέτει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε διάσημους ηθοποιούς αλλά ούτε αυτοί είναι σε θέση να αποδώσουν τα μέγιστα. Ο Τζος Μπρόλιν περιφέρεται συνεχώς με αυτή την βαριεστημένη έκφραση που έχουμε συναντήσει και σε άλλες ερμηνείες του ενώ ο Ράιαν Γκόσλινγκ μπορεί να μας εντυπωσίασε στο νεο-νουάρ του Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν ''Drive'' αλλά φαίνεται πως δεν ταιριάζει σε ένα γκανγκστερικό φιλμ εποχής. H Έμα Στόουν με έπεισε εμφανισιακά ως κυρία άλλης εποχής αλλά δεν είμαι σίγουρος αν ταίριαξε με το κινηματογραφικό της ταίρι, τον προαναφερθέντα Γκόσλινγκ. Όσον αφορά τις ερμηνείες, την παράσταση κλέβει ο Σον Πεν στο ρόλο του παράνομου Μίκι Κοέν. Μπορεί σε αρκετά σημεία το παίξιμό του να είναι αρκετά αμερικάνικο αλλά ο συγκεκριμένος καταφέρνει να αποδώσει με κάθε λεπτομέρεια την ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου του εγκλήματος που συνεχώς θέλει όλο και περισσότερα και τα βίαια ξεσπάσματά του.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι όπως και το γουέστερν έτσι και οι γκανγκστερικές ταινίες είναι ήδη ιστορικού κινηματογράφου και έχουν συνδυαστεί στον κοινό νου κυρίως με τον αμερικανικό κινηματογράφο. Ψέμματα είναι; Ακόμα και μέσα από αυτή τη μέτρια ταινία, το ''Gangster Squad'' μας δίνεται η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τα ήθη της εποχής τόσο σε οικογενειακό όσο και σε δημόσιο επίπεδο. Μας δίνεται η ευκαιρία να εντυπωσιαστούμε από την αισθητική των ρούχων πίσω στα 1940 και να λικνιστούμε στο κάθισμά μας με τις απαλές τζαζ μελωδίες που ηχούν από κάποιο κλαμπ δίχως αυτό να σημαίνει ότι στο soundtrack δεν υπάρχει χώρος και για λίγο Jay-Z (υπέροχο το κομμάτι του για το τρέιλερ εδώ!).

Είναι εμφανές ότι αυτή η ταινία δεν ήρθε για να χαράξει μια καινούρια πορεία στο είδος του γκανγκστερικού φιλμ. Παρακολουθείται σχετικά ευχάριστα αλλά ξεχνιέται αμέσως. Ίσως να είναι και μια καλή αφορμή να καταφύγουμε και πάλι σε ταινίες όπως ο ''Σημαδεμένος'' (1932) του Χάουαρντ Χοκς ή τους ''Αδιάφθορους'' (1987) του Μπράιαν Ντε Πάλμα.










0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget