Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Before midnight (Πριν τα μεσάνυχτα)

(Από την Πηνελόπη Χούνδρη) 

Για όσους δεν το γνωρίζουν το «Πριν τα μεσάνυχτα» είναι η Τρίτη ταινία της τριλογίας «Before» και ίσως η πιο αληθινή. Η πρώτη ταινία «Πριν το ξημέρωμα» ήταν η φαντασίωση του έρωτα και η απόλυτη ερωτική περιπέτεια. Δύο νέοι που εξερευνούν την Ευρώπη γνωρίζονται τυχαία στο τρένο και ερωτεύονται αστραπιαία μιλώντας για την ζωή την αγάπη και τον έρωτα. Όμως κάθε φαντασίωση, κάθε όνειρο διαρκεί μονάχα λίγο και έτσι η πραγματικότητα εισβάλει καθώς Ο Τζέσε και η Σελίν ακολουθούν διαφορετικά μονοπάτια και υπόσχονται να συναντηθούν σε ακριβώς έξι μήνες. Η δεύτερη ταινία «Πριν το ηλιοβασίλεμα» είναι η περίοδος μετά το όνειρο όπου οι δύο πρωταγωνιστές ζουν πλέον διαφορετικές ζωές, έχουν προχωρήσει αλλά έχουν κλειδώσει αυτήν την υπέροχη νύχτα που έζησαν πριν 10 χρόνια και πλέον μοιάζει με ένα μακρινό όνειρο. Τώρα συναντιόνται πιο ώριμοι δύο άνθρωποι που γνωρίσουν ο ένας τον άλλο τόσο καλό παρόλο που ουσιαστικά έχουν ειδωθεί μονάχα μια μέρα στη ζωή τους. Ο Τζέσε αποφασίζει αν αφηγηθεί αυτήν την περιπέτεια που έζησαν πριν από 10 χρόνια στο βιβλίο του. Όταν πηγαίνει στο Παρίσι για την παρουσίαση του βιβλίου η Σελίν τον βρίσκει και πλέον αυτό το όνειρο δεν μοιάζει τόσο μακρινό. Μιλούν για τα τελευταία 10 χρόνια και συνειδητοποιούν πως έχουν προχωρήσει και οι δύο σε μια εναλλακτική πορεία γιατί δεν μπόρεσαν να είναι μαζί. Οι συναρπαστικοί διάλογοι της πρώτης ταινίας συμπληρώνονται με αυτής της ταινίας και όλοι νιώθουν ότι όλο μπήκαν στην θέση τους, ότι πλέον αυτή η φαντασίωση προσαρμόζεται στο πλαίσια της πραγματικότητας και πως οι δύο πρωταγωνιστές αυτή την φορά θα ακολουθήσουν κοινό μονοπάτι.

 Τι γίνεται όμως όταν αυτή η απίστευτη νύχτα έρωτα μετατρέπεται σε μόνιμη σχέση μετά από 10 χρόνια; Πως θα αντιμετωπίσει την ρουτίνα και πραγματική ζωή με όλα τα μειονεκτήματα και τα προβλήματα;
Γι’αυτό ακριβώς μας μιλά το «Πριν τα μεσάνυχτα». Σε αυτήν την ταινία τίποτα δεν είναι τυχαίο. Και ειδικά το γεγονός ότι διάλεξαν την Ελλάδα, για να γυρίσουν την ταινία. Η πρώτη και η δεύτερη ταινία μίλαγαν για την φαντασίωση και την ελπίδα του έρωτα. Αυτή εδώ η ταινία όμως μιλά για το μετά, την πραγματικότητα και τις πίκρες της. Στην αρχή όλα μοιάζουν εξαίσια, έχουν κανονιστεί το θέματα με την πρώην γυναίκα του Τζέσε και τον γιο τους, έχει εκδώσει ακόμη 2 βιβλία, έχει κάνει δίδυμα με την Σελίν, η οποία έχει δεχτεί μια εξαιρετική πρόταση για δουλειά, και ναι έχουν πάει καλοκαιρινές διακοπές στην Πελοπόννησο. Δεν αργεί όμως να φανεί η φθορά που έχει υποστεί αυτή η θυελλώδης σχέση με το πέρασμα των χρόνων, πόσο πολύ έχει προσγειωθεί. Οι χαρακτήρες είναι οι πιο ώριμες εκδοχές των νεώτερων Σελίν και Τζέσε αλλά πλέον δεν υπάρχει αυτή η σπίθα μεταξύ τους. Αντιμετωπίζουν προβλήματα της καθημερινότητας, τα (όσο παίρνει ο καιρός, άπειρα) μειονεκτήματα τους, τον εγωισμό τους αλλά και το μέλλον. Κάτι που συνολικά 20 χρόνια πριν έμοιαζε βέβαια, αυθόρμητο και στέρεο σαν βράχος είναι τώρα ευμετάβλητο και στο όριο της κατάρρευσης. 

Μέχρι περίπου το μέσο της ταινίας παρουσιάζονται οι ντόπιοι φιλικοί και μεγαλόκαρδοι Έλληνες. Τα ονειρεμένα τοπία και γενικότερα η μαγευτική ατμόσφαιρα … μια από τις ωραιότερες σκηνές στην ταινία είναι αυτοί όπου μαζεύονται όλοι και τρώνε μαζί. Εκεί στον κλασικό φιλοσοφικό διάλογο των δύο πρωταγωνιστών προστίθενται και άλλα άτομα πολλοί διαφορετικά μεταξύ τους όπου ο καθένας συνεισφέρει σε αυτή τη συζήτηση με διαφορετικό τρόπο. Την παράσταση κλέβει ο φοβερός μονόλογος της Ξένιας Καλογεροπούλου, όπου πραγματικά έχει τέτοια ένταση που σε κάνει να δακρύσεις από τη συγκίνηση. Μετά από αυτό το σημείο οι δύο πρωταγωνιστές απομακρύνονται από όλους και από όλα καθώς πηγαίνουν προς το ξενοδοχείο στο οποίο θα διανυκτερεύσουν οι δυό τους και ελπίζουν να ζήσουν μια μαγευτική βραδιά. Όταν περπατούν στα σοκάκια για να φτάσουν στο ξενοδοχείο ανακαλύπτουν με έκπληξη πως έχουν να μιλήσουν όπως συνήθιζαν παλιά χρόνια. Έτσι ο Τζέσε και η Σελίν αρχίζουν να συζητούν όπως παλιά. Μόνο που τώρα συζητούν για την αγάπη που ακολουθεί τον έρωτα, το παρελθόν, το μέλλον, τη ζωή και το θάνατο.
Για λίγο είναι σαν να βλέπουμε την πρώτη τους συνάντηση το 94’. Ρομαντικό, γλυκό, αυθόρμητο! Μόλις όμως πάνε στο ξενοδοχείο όλα πάνε στραβά. Από το τίποτα αρχίζουν να τσακώνονται, προσβάλλοντας και υπονομεύοντας ο ένας τον άλλον. Μιλούν για τις θυσίες που έκαναν ο ένας για τον άλλον, για την πίστη τους και για την πλέον απόλυτη αλλοίωση στην σχέση τους. Για μια στιγμή νομίζεις πως όλα τελειώνουν εδώ, πως ακόμη και η σχέση αυτών των δύο επηρεάστηκε τόσο πολύ από την καθημερινότητα όπου έχασαν την ουσία στις ανούσιες λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής. Τώρα το τι θα γίνει στο ξενοδοχείο και φυσικά στη συνέχεια, δεν μπορούμε να το αποκαλύψουμε!
Τώρα σε ό,τι αφορά τα πρακτικά κομμάτια της ταινίας. Αρχικά μονάχα μια λέξη μπορεί να περιγράψει το σενάριο και τις ερμηνείες: Εκπληκτικές!! Τι μπορεί να πει κανείς για τις υποκριτικές αλλά και σεναριογραφικές ικανότητες των δύο πρωταγωνιστών, Ethan Hawke και Julie Delpy. Το σενάριο εύστοχο, καλογραμμένο, με μια λέξη εξαιρετικό, υποστηρίζεται από τις άρτιες ερμηνείες των δύο ηθοποιών και ειδικά εκείνη του Hawke.  

Όσον αφορά τα σκηνικά, τα τοπία και το υπόλοιπο καστ που πλαισίωνε τους δύο πρωταγωνιστές, η Ελλάδα είναι γνωστή για τα φοβερά της τοπία και την ατμόσφαιρα της εξάλλου είναι μια από τις ωραιότερες χώρες του κόσμου αν όχι η ωραιότερη! Όσο για τους ηθοποιούς στους β’ ρόλους, ήταν από τους καλύτερους που διαθέτει ο χώρος του κινηματογράφου στην Ελλάδα και μπορεί να πει κανείς ότι ταίριαξαν απόλυτα μεταξύ τους και απέδωσαν τον ρόλο τους στο μέγιστο! Βεβαίως όπως προανέφερα αυτή που ξεχώρισε ήταν η Ξένια Καλογεροπούλου. Όσο για τη σκηνοθεσία η προσωπική μου άποψη είναι ότι ήταν ακριβώς αυτή που απαιτούσε το συγκεκριμένο σενάριο. Εστιάζει καθαρά και μόνο στους δύο χαρακτήρες, όπως εξάλλου και στις άλλες δύο ταινίες. Δεν ήταν κάτι το εκπληκτικό αλλά ήταν απολύτως ό,τι απαιτούσε η ταινία. 

Μια ταινία που σίγουρα δεν πρέπει να χάσετε , ρομαντικοί και μη. Δεν είναι η κλασική ρομαντική κομεντί, αλλά παρουσιάζει τον έρωτα που μετατρέπετε σε αγάπη (η οποία φυσικά αντιμετωπίζει συνέχεια εμπόδια) με πολύ αληθινό και πραγματικό τρόπο. Δεν είναι μια ωδή στον έρωτα και το πάθος, αλλά στην αληθινή αγάπη, την δέσμευση, την αυτοθυσία και ό,τι συναισθήματα, θετικά και αρνητικά, και προβλήματα αυτή συνεπάγεται…
Αξίζει!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget