Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Last tango in Paris (Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι-1972)

Σκηνοθεσία

Μπερνάρντο Μπερτολούτσι 

Πρωταγωνιστούν

Μάρλον Μπράντο, Μαρία Σνάιντερ

Υπόθεση

Ένας μοναχικός Αμερικανός, προσπαθώντας να ξεπεράσει τον θάνατο της γυναίκας του, δημιουργεί μια καθαρά σαρκική σχέση με μια άγνωστη νεαρή σε ένα άδειο παρισινό διαμέρισμα. 

Κριτική

8/10

Μια από τις σπουδαιότερες ταινίες του ερωτικού κινηματογράφου, μια από τις καθοριστικότερες στιγμές στην καριέρα του Μάρλον Μπράντο αλλά ταυτόχρονα και η καλύτερη στιγμή στην γενικά ατυχή καριέρα της Μαρία Σνάιντερ. Ταινία που δίχασε την εποχή που προβλήθηκε καθώς από την μία προωθούσε την ελευθερία στο σεξ και από την άλλη εξαγρίωσε τις φεμινίστριες που πίστευαν ότι στην ταινία η γυναίκα αντιμετωπίζεται ως κατώτερο ων προορισμένο αποκλειστικά για να ικανοποιεί τις όποιες σεξουαλικές ορέξεις των αντρών. Όπως και να'χει, η ταινία αποτελεί σημείο αναφοράς για την δεκαετία που γυρίστηκε και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να ενθουσιάζει με την πρωτοτυπία της αλλά και με τις στιβαρές της ερμηνείες. Να σημειωθεί ότι ο αρχικός προϋπολογισμός της ταινίας δεν ξεπερνούσε το 1 εκατομμύριο δολάρια  Κατά την γνώμη μου, η ταινία, χωρίς την ερμηνεία του Μάρλον Μπράντο θα ήταν ένα τίποτα, μια ταινία κάτω του μετρίου. Αυτός ο άνθρωπος δίνει μια από τις καλύτερες ανδρικές ερμηνείες στην ιστορία του Σινεμά και αυτό αποδεικνύεται από τον τρόπο που χρησιμοποιεί το βλέμμα του στις σκηνοθετικές παύσεις αλλά κυρίως από τους μονολόγους του. Υπάρχουν 2-3 μονόλογοι του Μπράντο που θα σας αφήσουν άφωνους. Είναι καλό να παρακολουθούμε ερμηνείες του και σε πιο αντισυμβατικές ταινίες όπως αυτή εδώ και όχι μόνο στον ''Νονό''. Η σκηνοθετική άποψη, θα έλεγε κανείς, είναι υπερβολικά καλλιτεχνική για το άκρως ερωτικό θέμα της ταινίας αλλά παράλληλα αφήνει το περιθώριο να αναπτυχθεί ένα φιλοσοφικό υπόβαθρο για να στοχαστεί ο θεατής και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να κάνει το θαύμα του ο διευθυντής φωτογραφίας. Πέρα από τις κλασικές ερωτικές σκηνές, όπως αυτή με τον πρωκτικό έρωτα με την χρήση βουτύρου, πραγματικά δίνεται η ευκαιρία στον θεατή να έρθει σε επαφή με δυο μοναχικές προσωπικότητες και ταυτόχρονα τόσο ρομαντικές που καταντούν αποκρουστικές. Κι όμως, κάτω από αυτή την τραχιά επιφάνεια και την ακόρεστη δίψα τους για σεξουαλική επαφή, κρύβονται δυο πληγωμένες ψυχές που η καθεμιά κουβαλάει τα δικά της τραύματα. Με έναν αλλόκοτο τρόπο, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο και τον οδηγεί ταυτόχρονα στην λύτρωση. Στο φινάλε τα πάντα ανατρέπονται, η μοίρα δίνει την δική της απάντηση και ενεργεί αυτόβουλα και οι ήρωες οδηγούνται εκεί όπου όπως αφήνεται να εννοηθεί ήθελαν να οδηγηθούν από την αρχή. Η μουσική υπόκρουση και ο τρόπος που κινηματογραφείται το Παρίσι-μουντό και ψυχρό (όπως και το διαμέρισμα κλειστοφοβικό) και όχι πολύχρωμο και τουριστικό όπως σε άλλες ταινίες-συμπληρώνουν την αίσθηση που δημιουργεί και αφήνει η ταινία στον θεατή. Στο πλευρό του γίγαντα Μάρλον Μπράντο, βλέπουμε την πανέμορφη Μαρία Σνάιντερ (απεβίωσε το 2011 σε ηλικία 58 ετών) όπου ο φακός  απαθανατίζει το γυμνό της σώμα σαν να είναι ταυτόχρονα μια παιδίσκη και μια ιέρεια. Οι δύο καταραμένοι, εντέλει, εραστές θα έχουν για πάντα το Παρίσι και εμείς για πάντα στην ψυχή μας όχι μόνο τις τολμηρές ερωτικές σκηνές αλλά όλη την φιλοσοφία και την μοναξιά του ήρωα όπως μας γίνεται αντιληπτή μόνο μέσα από ένα βλέμμα του θρυλικού Μάρλον Μπράντο που για μια από τις λίγες φορές στην καριέρα του υποδύεται έναν ταυτόχρονα γοητευτικό αλλά και τόσο τρωτό χαρακτήρα.

Π.Λ

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διαβασατε για μια ταινια και σας αρεσε; Αγοραστε την απο το Amazon!