Καλωσορίσατε στην Kritiki GR! Ακόμα δεν έχετε αποφασίσει τι να δείτε στον κινηματογράφο ή το σαββατοκύριακο στην τηλεόραση; Εδώ θα βρείτε τα πάντα για τις ταινίες που ψάχνετε.






Midnight in Paris (Μεσάνυχτα στο Παρίσι)

Σκηνοθεσία

Γούντι Άλεν

Πρωταγωνιστούν

Όουεν Γουίλσον, Κάθι Μπέιτς, Μαριόν Κοτιγιάρ, Ρέιτσελ Μακ Άνταμς, Κάρλα Μπρούνι 

Υπόθεση

Μια οικογένεια πηγαίνει στο Παρίσι για επαγγελματικούς λόγους κι ένα νεαρό ζευγάρι ετοιμάζεται για να παντρευτεί το φθινόπωρο, αλλά ζει καταστάσεις που φέρνουν τα πάνω κάτω στη ζωή του. Η ταινία αφηγείται το μεγάλο έρωτα ενός νέου άνδρα για μια πόλη, το Παρίσι, και για τους ανθρώπους που έχουν την ψευδαίσθηση ότι αν είχαν μία άλλη ζωή, διαφορετική από τη δική τους, θα ζούσαν πολύ καλύτερα.

Κριτική

8/10

Μπράβο του! Υποκλίνομαι στην μαεστρία του! Ποιανού άλλου; Ένας είναι ο μεγιστοτεράστιος ακούραστος σκηνοθέτης, ο Γούντι Άλεν. 76 χρονών και συνεχίζει να είναι παραγωγικότατος (γυρίζει τουλάχιστον μια ταινία τον χρόνο) και πάντα εύστοχος. Να του ευχηθούμε να τον έχει ο Θεός καλά για πολλά ακόμα χρόνια και να συνεχίσει να μας προσφέρει ανάλογες κινηματογραφικές εμπειρίες. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τον ιδεολογικό καμβά της ταινίας του, ο Γούντι Άλεν, τον έχει αντιγράψει από αντίστοιχες κινηματογραφικές προσπάθειες που είχε κάνει στο παρελθόν. Ποιος ο σεναριακός καμβάς; Ένας δυσαρεστημένος από την ζωή του Νεοϋορκέζος, παντρεμένος με μια υλίστρια γυναίκα βρίσκει διέξοδο από τα προβλήματά του όταν κατά την διάρκεια ταξιδιού αναψυχής στο Παρίσι καταφεύγει με την φαντασία του σε άλλες εποχές, ζώντας κάθε μεσάνυχτα ένα άλλο Παρίσι έτσι μόνο όπως πίσω στην δεκαετία του '20 το έχουμε ξαναδεί. 

H ταινία θα ικανοποιήσει και με το παραπάνω τους απανταχού ρομαντικούς που φαντάζονται το Παρίσι σαν μια ερωτική πόλη που από άκρη σε άκρη εκπέμπει ποίηση και λυρισμό. Ο ήρωας μας, λοιπόν, κάθε βράδυ καταφεύγει σε αυτό το ''άλλο'' Παρίσι και παράλληλα γνωρίζεται με όλες τις μεγάλες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες της εποχής όπως ο Νταλί, ο Πικάσο, ο Χέμινγουεϊ, ο Έλιοτ, ο Μπουνιουέλ (στον οποίο ο ήρωας δίνει την ιδέα της γνωστής ταινίας του σκηνοθέτη ''Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας''), ο Κόουλ Πόρτερ και πολλοί άλλοι. Βέβαια, και εδώ εντοπίζω ένα από τα λίγα μειονεκτήματα της ταινίας, για να κατανοήσει κανείς τις αναφορές της ταινίας στα προαναφερόμενα πρόσωπα θα πρέπει να γνωρίζει κάποιες βασικές τουλάχιστον έννοιες γύρω από την ζωή και το έργο τους αλλιώς η μαγεία χάνεται. Στον ρόλο του Νταλί βλέπουμε τον Άντριεν Μπρόντι σε μια ερμηνεία που φαίνεται να απολαμβάνει και ταυτόχρονα μας δείχνει και την ικανότητά του στην μίμηση αφού δεν μπορεί παρά να σου θυμίσει ακριβώς την φιγούρα του Νταλί στις λίγες αλλά απολαυστικότατες σκηνές που εμφανίζεται. 

Είναι ο ρομαντισμός πάντα καλός και εποικοδομητικός; Αυτό το ερώτημα έρχεται να απαντήσει μέσα από την ταινία ο επίσης ρομαντικός-και-το- δείχνει Γούντι Άλεν με έναν πρωτότυπο και άκρως εντυπωσιακό τρόπο.Το να καταφεύγουμε στο Παρελθόν ούτως ή άλλως είναι ένας τρόπος να ξεφύγουμε από την σκληρή πραγματικότητα που ζούμε. Είναι κοινώς γνωστό ότι οι ρομαντικοί αρέσκονται στο να αναπολούν κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο του παρελθόντος και να έχουν την αίσθηση ότι εάν ζούσαν εκείνη την εποχή όλα θα ήταν όπως το φαντάζονταν. Μάλλον όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι! Σε κάποια σκηνή της ταινίας ο πρωταγωνιστής βρίσκεται πίσω στην δεκαετία του '20 όπου συναντάει και ερωτεύεται μια πανέμορφη κοπέλα. Η ίδια δηλώνει ρομαντική αλλά ο ήρωας δεν αργεί να συνειδητοποιήσει ότι η κοπέλα-ερμηνευμένη αισθαντικά από την Μαριόν Κοτιγιάρ- αισθάνεται με την σειρά της νοσταλγία για μια προηγούμενη από την δεκαετία όπου ζει (δεκαετία του '20) εποχή! Συμπέρασμα; Ο άνθρωπος σε καμία μα καμία χρονική περίοδο δεν είναι ευχαριστημένος, πάντα αισθάνεται ότι τα πράγματα πριν την εποχή του ήταν πιο αθώα, πιο ρομαντικά, πιο ωραία. Αυτό έχει ίσως την εξήγησή του στο γεγονός ότι πάντα αυτό που είναι άγνωστο προς εμάς, που δεν το έχουμε ζήσει μας ασκεί μια παράξενη γοητεία. Ποιος θέλει να ζει, για παράδειγμα, στην Ελλάδα του 2011; Όλοι εύχονται να είχαν γεννηθεί την δεκαετία του '50 όπου τα πράγματα μπορεί να ήταν εξίσου δύσκολα αλλά αισθανόταν κανείς διαφορετικά. Υπήρχε η αίσθηση της γειτονιάς και της παρέας, μουσική που σε άγγιζε κατευθείαν στην καρδιά και ταινίες με ψυχή. Μια πρόταση προς τον Γούντι Άλεν : Φίλε, γυρνάμε μαζί στην δεκαετία του '20 στο Παρίσι; Όπως την παρουσίασες στην ταινία σου δεν μπορεί κανείς παρά να θέλει επειγόντως να ζήσει όλο αυτό κλίμα του ρομαντισμού και της πνευματικής ανάτασης. 

Δυστυχώς, για όλους τους ρομαντικούς, ο Γούντι Άλεν επισημαίνει πως δεν πρέπει να ονειροβατούμε αλλά να επιστρέφουμε και στο κλίμα της εποχής μας. Είναι σαφές ότι αυτές οι εποχές που μπορεί να είναι αξιομνημόνευτες δεν θα ξανάρθουν οπότε πρέπει να συμβιβαστούμε με την πραγματικότητα, όπως και ο ήρωας. Απλά πρέπει στο Σήμερα να βρούμε κάποιον άνθρωπο να πορευόμαστε μαζί που να αισθανόμαστε ολοκληρωμένοι μαζί του. Στο τέλος της ταινίας, για παράδειγμα. ο ήρωας, στο Σήμερα βρίσκει το πραγματικό άλλο του μισό που πάντα ονειρευόταν για να μπορεί μαζί του να μοιράζεται την νοσταλγία του για το Χτες. Γι'αυτό λοιπόν, ρομαντικοί ή μη, ακολουθήστε απλά της καρδιά σας και μην υπολογίζετε στα σχόλια της απέναντι πλευράς. 

Τι μπορώ να πω εγώ για αυτήν τη αψεγάδιαστη (σχεδόν) ταινία; Τα πάντα είναι φροντισμένα και δουλεύουν στην εντέλεια. Οι ερμηνείες εντυπωσιακότατες όλες! Να ξεκινήσω από τον πρωταγωνιστή Όουεν Γουίλσον που δίνεται με πάθος στον ρόλο του και ακόμα και αν στην πραγματική του ζωή δεν είναι ρομαντικός (ποιος ξερει;) η ερμηνεία του είναι τόσο πειστική ώστε οι απανταχού ρομαντικοί θα βρείτε κομμάτια του εαυτού σας στον χαρακτήρα του και ίσως το ύφος του σας θυμίσει κάτι από-ποιον άλλον-τον αξεπέραστο Γούντι σε αντίστοιχους ρόλους στο παρελθόν. Αίσθηση προκαλεί όπως προαναφέραμε και η Μαριόν Κοτιγιάρ που υποδύεται μια κυρία άλλης εποχής με απίστευτη ακρίβεια και πειστικότητα. Σε αυτό συμβάλλουν και τα υπέροχα σκηνικά και τα κοστούμια που αναβιώνουν σε πολλές σκηνές της ταινίας ένα Παρίσι του προηγούμενου αιώνα. Έτσι εξηγείται και το κόστος της ταινίας (αρκετά υψηλό αν αναλογιστεί κανείς το είδος που υπηρετεί). Συγκεκριμένα, ο Γούντι Άλεν ήθελε εδώ και τρία χρόνια να γυρίσει την ταινία αλλά τα οικονομικά του δεν του το επέτρεπαν. Σε αντίθεση με τις γενικά απολαυστικές ερμηνείες των υπολοίπων έρχεται η ερμηνεία της Κάρλα Μπρούνι. Σας το λέω ένας βαθμός από την τελική βαθμολογία χάθηκε εξ'αιτίας της. Άσχημη ηθοποιός αν και ακόμα γοητευτικότατη γαλλική παρουσία! Μετά από αυτήν την παρέκκλιση τι να σχολιάσω; Να σχολιάσω την μαγευτική φωτογραφία που αναδεικνύει την Πόλη του Φωτός σε όλες τις στιγμές της ημέρας και της νύχτας; Να συνεχίσω με την ταξιδιάρικη μουσική που σε κάνει να ετοιμάσεις βαλίτσες αμέσως και να αναζητήσεις την περιπέτεια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου; Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν γιατί ο Γούντι Άλεν είναι από τους σπουδαιότερους auter του Παγκόσμιου Κινηματογράφου.

 To θέμα της φυγής από την πραγματικότητα και της εμμονικής προσκόλλησης σε ένα άλλο αγγελικά πλασμένο σύμπαν έχει απασχολήσει και παλιότερα τον Γούντι Άλεν σε ταινίες όπως ''Το πορφυρό ρόδο του Καϊρου'' και ''Ημέρες ραδιοφώνου''. Ωστόσο αυτή την φορά φαίνεται να αντιμετωπίζει-όντας μεγαλύτερος-πιο ώριμα το θέμα του δίνοντας μια πιο σαφή απάντηση στο θέμα του ρομαντισμού και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ''οπαδοί'' του συγκεκριμένου κινήματος. Η ταινία αποτέλεσε εμπορική επιτυχία όπου και αν προβλήθηκε (ακόμα και στην Αμερική που ποτέ δεν ενθουσιάστηκε με το σύνολο του έργου του σπουδαίου στοχαστή), έκανε επίσημη πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Κανών  και σίγουρα αποτελεί μια ιδανική επιλογή για όσους βαρέθηκαν να βλέπουν τις ίδιες και τις ίδιες   χαζοαμερικάνικες κωμωδίες. Εντύπωση μου προκάλεσε το γεγονός ότι άπαντες μέσα στην κινηματογραφικοί αίθουσα γελάγανε με τα έξυπνα αστεία της ταινίας που δεν εκβίαζαν σε καμία περίπτωση το γέλιο του θεατή καθώς και το ότι και νεώτεροι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με το ατμοσφαιρικό σύμπαν του διοπτροφόρου σκηνοθέτη. Άβε Άλεν!

Π.Λ

Info : Η αφίσα της ταινίας είναι επηρεασμένη από τον διάσημο πίνακα του Βαν Γκογκ ''Starry night''.





1 σχόλιο:

  1. Καλημέρα.

    Απολαυστικός ο (γερασμένος πλεον) Woody Allen!

    Περιεκτική και οργανωμένη η παρουσίασή σας. Για τους λάτρεις του σκηνοθετη είναι πολύ πολύ καλη.

    Νοσταλγία και χιουμορ σε συνδυασμό.

    Καλη συνέχεια εύχομαι :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget